E-Dergi

Bence Momo çocuk kitabından ziyade yetişkinler için yazılmış bir masal gibi. Çocuklar için fazlasıyla felsefi bir kitap olduğunu düşünüyorum çünkü yetişkinler için bile öyle. Zaman mefhumu hakkında kendinizi, işinizi, hayatınızı sorgulayacağınız kadar hatta. Bilhassa Momo'nun oyuncak bebekle oynamak istediği kısımda, her gün gözümüzün önünde olan ve normal karşılamaya şartlandığımız bir şeylerin aslında ne kadar da anormal olduğu öyle çarpıcı bir şekilde anlatılıyor ki, daha önce hiçbir kitaptan bu şekilde tokat yemediğimi fark ettim. Bütün ailenize okutmalısınız belki de.

Kapak tasarımı mükemmel. Ciltli olması ise sayfa sayısı dikkate alındığında -720- şahane olmuş. Kitabı okumam ortalama bir hafta sürdü hiç yanımdan ayırmadım ve küçücük bir kırışma, katlanma dahi olmadı, gerçekten çok kaliteli. Günay Gafur'un okuduğum ilk kitabıydı Kahin. Arkadaşlar hiç abartmıyorum, kurgu inanılmaz başarılı. O kalın kitap elinizden hiç düşmeyecek. Başından sonuna kadar sürekli bir gerilim, sürekli heyecan üst safhada, bir çırpıda bitiyor zaten. Polisiye gerilim sevmeseniz dahi, sırf böyle başarılı yazarlarımıza destek olmak için bile bu kitabı almalısınız. Zaten Kahin'i okuduktan sonra fikriniz değişecek.

Palahniuk kitaplarını seviyorum. Bu kitap diğer okuduklarıma göre daha yumuşaktı, hatta eğlenceliydi bile. Farklı eserlere imalarda bulunması (Uğultulu Tepeler, Kahvaltı Kulübü) benim için kitabı daha da keyifli hale getirdi hatta.

Eğlenceli bir kitap. Benzetmeler çok hoş, keyifle okudum.

Aylar önce alıp yarım bırakmıştım. Geçenlerde yeniden geçti elime, tekrar başlayayım dedim ama yine yarım kaldı. Ben bu kitabı bitiremeyeceğimi düşünmeye başladım.