E-Dergi

Akıcı ve sarsıcı kısa bir roman. Toplumun çarpık dinamiklerinin şekil değiştirerek bir cinnete dönüşmesinin sonucunda işlenen bir cinayeti anlatıyor.

Nereden başlasam... Bir Kazancakis kitabının daha sonuna geldim. Bu kitabı ''Günaha Son Çağrı'' dan sonra okuduğum için olay akışı açısından beni zorlamadı. Hristiyan mitolojisine dair bir şey bilmiyorsanız da okunabilir ancak taşlar tam anlamıyla yerine oturmayabilir kafanızda. Kitapta beni rahatsız eden, ancak çokça gerçekçi pek çok şey vardı. Kazancakis'in hayatının Marksizm'le kesiştiği döneme denk gelişinden olsa gerek, komünizmle gerçek hristiyanlığın bağdaştırıldığını da görüyoruz. Ayrıca temelinde zengin-fakir soylu-reaya ayrımı oluşu da bunu destekler nitelikte. Her devrin adamı din tüccarları yine bildiğimiz gibi, din şemsiyesi altına giren olayların dokunulmazlık kazanması yüzünden her şeyi kabul eden halk da bildiğimiz gibi. Tam anlamıyla çürümüş bir toplumun portresi niteliğindeydi kitap.

Jose Saramago'dan okuduğum ilk eser. Anlatım tarzını sevmekle birlikte, okuması çok güç bir kitap olduğunu söylemeliyim. Diyaloglar da dahil tüm cümlelerin virgülle ayrılmış olması çok sık kafa karışıklığı yaşattı. Ancak kitap son 40-50 sayfada hareketlendi diyebilirim. Sonu belli gibi, ama belli değil gibi de. Ucu açık bitirilmiş, ancak hikayenin ortasındaki alternatif sona işaret eden küçük ipucu kitabın sonunda yeniden ortaya çıkınca ister istemez tüm alternatifleri gözden geçirip 'olmasaydı sonunuz böyle' dedirtiyor insana. Tüm güçlüklere karşın, yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım. Bu kitabı almamı ve okumamı sağlayan da Twitter'da rastgele gördüğüm bir mention zinciriydi. Umarım o iki kişi zaten okumuş oldukları bu kitaptakine benzer şeyleri yaşamazlar :D

Vedat Milor'un utandıran itiraflarından birini de ben yapacağım şimdi; Alman edebiyatından okuduğum ilk eser bu kitap... Son kısımdaki şarkı çevirisi hariç içimi bayan bir yeri de olmadı, aktı gitti. Werther'i anladığım, hak verdiğim, ve onun gibi hissettiğim pek çok cümle okudum. Buhranları beni bunaltmadı, çünkü daha yakın zamanda Nikos Kazancakis 'in Allahın Garibi kitabında Francesco'nun deliliklerinden sağ çıkabilmiştim :D İnce ruhlu insanların makus talihi olarak görüyorum Werther'in durumunu. Sonuç olarak tavsiye edilir.

Kitabın arka kapağı aslında tüm romanın özeti niteliğinde. Kapalı alanda çekilmiş bir gerilim filmi gibiydi. Fakirlik, umut, inat, cehalet, doğru, yanlış... Her şey iç içe geçmişti. Okurken ben de karakterlerle birlikte yoruldum... Ha bitti ha bitecek, vardı varacaklar diye diye bitirdim. O yüzden tavsiye kısmını yüreği geniş insanların inisiyatifine bırakıyorum zira ben çok daraldım okurken. Yaşar Kemal'in kaleminden realistik bir anadolu portresi diyebiliriz.