E-Dergi

Kitabın kapağını açtığınız andan itibaren tıpkı bir vakum gibi içine çekiliyor, kelimelerden oluşan parmaklıklar ardında hapsediliyor, kitap bitince de hapsedildiğiniz yerden mutlulukla değil aksine buruk bir şekilde ayrılıyorsunuz. Kitap öyle bir yerde bitti ki, şu an meraktan ölebilirim. Dün ne yediğimi hatırlamayan ben, diğerleri çevrilene kadar unutmuş olurum. Fazla beklemesek iyi olacak. Bu arada unutmadan yazayım, kitapta geçen polis soruşturması sonuçlandı. Ucu açık bitmedi yani. Beni merakta bırakan, dedektifin özel hayatındaki önemli bir gelişme.

Merhaba; Kızıl Nehirler ve Siyah Kan okuyun. En iyi kitapları bunlar:)

Bir Jean-Christophe Grangé hayranı olarak yazacak olursam, yazarın bu son kitabı beni büyük hayal kırıklığına uğrattı. Hatta bu kitabı Jean-Christophe Grangé mi yazdı diye düşünmeden edemedim. Çünkü yazarın tüm kitaplarını okumuş biri olarak yazmam gerekirse şimdiye dek okuduklarım arasında en vasatı bu.
Mesela yazar katil veya katillere dair en ufak bir ipucu vermemiş. Sonuna dek hiçbir şüpheli kafamda belirmedi. "Acaba bu katil olabilir mi?" dedirtmedi. Bundan önceki kitaplarda olduğu gibi belli bir ritüelle gerçekleşen cinayetler var, ki bu da yazarın aynı çemberin içinde kısılıp kaldığının kanıtı. O çemberin içinden çıkamadı bir türlü. Tema aynı. Konular benzer. Farklı bir kurgu oluşturmakta yetersiz kaldığının da göstergesi. Hep aynı kalıpta ilerliyor kitapları. Hiçbir gelişme yok. Bana göre bu kitap, yazarın en kötü kitapları arasında üst sıraya yerlesti.

Çok akıcı, kurgusu sıradışı ama bazı şeylerin kolay bir şekilde halledilmesi nedeniyle inandırıcılıktan uzak. Olsun, çöp diye nitelendirilecek kadar kalitesiz değil. Keyifli saatler geçirmemi sağladı ya, o bana yeter.

Ben eski baskısını okumuştum. Muhteşemdi.