E-Dergi

Kitap, polisiye unsurlardan ziyade karakterlerin acılarına, içsel hesaplaşmalarına ve kırık dökük ilişkilerine odaklanıyor. Polisiye kısmı ise oldukça geri planda kalmış. Bu yüzden bende Gölge Adam kadar güçlü bir etki bırakmadı. Çünkü Gölge Adam, polisiye yönü daha baskın ve sürükleyici bir kurguyla ilerliyordu.Bu romanda ise karakterlerin kişisel hikâyeleri ve psikolojik çatışmaları ön plana çıkarılmış. Özellikle yıpranmış ilişkilerin ayrıntılı şekilde işlenmesi bana yer yer gereksiz geldi. Polisiye bir roman beklentisiyle başlayan okur için, bu yönü biraz hayal kırıklığı yaratabilir. Sonuç olarak, Kukla Ustası, seriyi tamamlamak isteyenler için okunabilir bir kitap. Kötü yazılmış bir kitap değil elbette. Fakat polisiye dozunun düşüklüğü ve dramatik anlatımı nedeniyle, heyecan ve gizem beklentisini karşılamakta yetersiz kalıyor.

Yer yer temposunu kaybeden, okuyucuyu sürüklemek yerine yerinde sayan bir hikâyeye sahipti.Kitapta iki karakterden biri sürekli yalan söylüyor, hangisinin doğruyu anlattığı ise belirsiz. Bu da elbette kitabın gizemini yükselten ve okuru sürekli tetikte tutan bir unsur. Ayrıca her bölümde kimin samimi, kimin manipülatif olduğunu çözmeye çalışmak, merakı diri tutuyor ancak kitap kendini tekrarlayan bir anlatıma sahip.Ayrıca sonu bana göre biraz muallakta kaldı. Final bölümü yarım bırakılmış değildi, ancak bir karakterin düşünceleri beni sürüncemede bıraktı. Gerçekten doğruyu mu söylüyordu, yoksa gerçeği görmezden gelip kendini mi kandırıyordu, emin olamadım.Sonuç olarak türü sevenlerin beklentilerini büyük ölçüde karşılayamasa da yarattığı belirsizlik duygusuyla okunmaya değer bir psikolojik gerilimdi.

Yazarın bizde çevrilen tüm kitaplarını okudum, bu yüzden kalemine oldukça aşinayım. Kitaplarında zaman zaman tesadüfler ve küçük mantık hataları olsa da, kurgu öylesine sürükleyici ve bağlayıcıdır ki bu eksikler göze batmaz. Okur, hikâyenin akışına kapılıp detaylarda takılıp kalmadan sayfaları ardı ardına çevirir. İşte bu da yazarın asıl başarısıdır, hataları unutturacak kadar güçlü bir anlatım ve merak uyandırıcı bir hikâye sunmak. Bu nedenle yazarı kaliteli polisiye yazarlarıyla aynı kefeye koymak pek doğru değil. Jo Nesbø ya da Grangé gibi ustalarla kıyasladığımızda, bu kitaba 1/10 vermek kaçınılmaz olur. Ama öyle yaparsak bu kez de onun akıcı kurgularını, sürükleyici anlatımını göz ardı etmiş oluruz. Belki kusurları var, belki derinlik açısından eksikleri göze çarpıyor ama okurken zamanın nasıl geçtiğini unutturuyor. İşte bu da onu okunmaya değer kılıyor.

Kitap her ne kadar gizemli bir kurguya sahip olsa da, yazar satır aralarında günümüz dünyasına dair önemli bir noktaya dikkat çekiyor. Siber zorbalık ve yapay zekânın kontrolsüz kullanımı gibi konuların ne denli büyük bir tehlike barındırdığını vurguluyor. Kısacası Alex Finlay, ilk romanıyla oldukça güçlü bir başlangıç yapmış. Polisiye ve gerilim türünü sevenler için kesinlikle şans verilmesi gereken bir yazar. Ancak polisiye yazmak zordur, çünkü çoğu zaman okur katili hemen tahmin edebilir. Bir kitap seni ters köşe ediyorsa, işte bu gerçek başarıdır. Ama bu kitapta maalesef suçluyu tahmin etmek zor değildi. Fakat yine de olayların işlenişi, karakterlerin derinliği ve merak unsuru kitabı elinden bırakmanızı zorlaştırıyor. Her ne kadar katili tahmin etsem de, vakit ayırmaya değecek kadar güzeldi.

Şimdiye kadar okuduğum Karen Rose kitapları arasında en beğendiğim bu oldu diyebilirim. Olaylar oldukça akıcı, anlatım net ve tempo hiç düşmüyor. Yalnız bir konuda uyarmalıyım: Karen Rose detaylara çok yer veren bir yazar. Hatta bazen aynı olay farklı karakterlerin gözünden anlatıldığı için tekrar hissi veriyor. Ama bu kurgunun heyecanını gölgelemiyor. Karen Rose okumaya başlayacaksanız, bu kitap kesinlikle ilk tercihiniz olmalı diyor, tavsiye ediyorum.