E-Dergi

Bana göre her yönden dört dörtlük bir kitaptı. Kapak tasarımı, çeviri, içerik. Çok ama çok güzeldi. Peşpeşe o kadar ilginç olaylar gelişti ki. Adeta asfalt bir yolda gaza yüklenip son surat basar gidersiniz ya, hiçbir çukura denk gelmeden dümdüz. Aniden virajı alırken veya bir aracı sollarken karşınıza başka bir aracın çıkmasıyla şoka girer ani fren yapıp son anda kurtarır ve bunun sonunda kalp atışlarınız hızlanır nabzınız kulaklarınızda atar. İşte bu kitapta aynen öyle ilerledi. Son derece hızlı ve heyecanlı.

Prımo Levi, 1944 yılında beraberinde altı yüz elli kişiyle birlikte Auschwitz Toplama Kampında yaşadığı insanlık dışı olayları kaleme almış.
İnsanların yaşamış olduğu psikolojik çöküşleri, tanık oldukları işkencelerin ruhlarına ve bedenlerine nasıl yaralar açtığını, hayata tutunmak aklını kaçırmamak için vermiş oldukları mücadeleri ve insan ruhundaki çatışmaları gelgitleri aktarmış.
Kitap bitti ama acısı geldi oturdu kalbime.
Okurken bu insanlar Nazi zulmüne nasıl dayandı, nasıl sabır gösterdi dedim.
Çok etkilendim.

Hoş anıların olduğu harika bir kitaptı...
Soluksuz okunan pek çok öykü var kitapta.
Çok keyif aldım okurken. Bol bol güldüm.
Emeğinize, kaleminize sağlık sevgili Zafer Algöz.

Kitapta üç farklı karakter var.
Oğlu öldürülüp katillerin serbest kalması üzerine kendi başına adaleti sağlamaya çalışan bir baba, rahibe gidip kendi geçmişini anlatan bir fahişe ve alkol yüzünden ailesi tarafindan terk edilen bir dedektif.
Yazar bir yandan çocukların uğramış olduğu taciz ve tecavüz konusuna yer verirken bir yandan da rüsvet alan polisleri, adalet mekanizmasının nasıl yavaş işlediğini, polis mafya ilişkisini gözler önüne sermiş.
Kurgusu güzel ona bir lafım yok, ancak karakterler inandırıcılıktan uzak ve bazı yerlerde boşluklar var. Ayrıca yazar hem dedektifin alkol probleminine hem de cinselliğe o kadar yoğunlaşmış ki işin gerilim kısmı biraz hafif kalmış...
Neyse çok uzatmayayım, hızlı okunan bir kitaptı ancak okunsa da olur okunmasa da.

Kitap daha çok genç okurların seveceğini tahmin ettiğim bir tarzda yazılmış.Türü de psikolojik gerilim.
Peki sevdim mi kitabı? Şöyle belirteyim;
psikolojik gerilim, bıçak sırtı bir konu. Bana kalırsa ortası yok maalesef. Ya insanı içine alıp götürüyor ya da camın ardından izletiyor olanları. Baştan cam kalkanı kırabilirsek ne âlâ; yoksa aynen bu kitap gibi sonuna kadar eziyet dolu sayfalar çeviriyoruz ne yazık ki. Yazar 150 sayfalık bir konuyu almış, 320 sayfaya uzatarak detaylı yazmış. Sanki sayfa sayısı fazla olunca çok daha iyi olacakmış gibi...