E-Dergi

İstanbul. Koca bir tarih. Ansiklopediler, kitaplar, kitapçıklar, not defterleri.

Kimi bir ömrün peşinde, kimi bir heves.
•
Yatağında akar gibi görünen suyun şırıltısında kullanacak sözcüklerini Mungan. Saklıda kalmış bir İstanbul masalı sanki. Tarihin koridorlarında adımlayan bir eser. Zorlu kimi zaman.
•
Neye adımlasa iyisini yapıyor bu adam. Ağır ağır inin merdivenlerden.

Ankara. Kıtır, Tunalı, Kuğulu Park ya da Dost. Bir yerlerde onunla denk gelme ihtimaliniz çok yüksek. Ama ben bu buluşmaları hep öteleyen taraftayım.
•
Biliyorum daha fazla seveceğim kitaplarını. Onu tanıdıktan sonra. Biliyorum daha fazla anlam taşımaya başlayacak kitapları bende. Onu tanıdıktan sonra.

Kitap fuarında da kaçırdık buluşmayı. Neyse.
•
Telef’e gelelim. Nahif bir eser elinizde. Cumartesi’lerin yalnızlığına iyi niyetli mesajlar var burada. Anneler.
•
Anlatılar kısa; ama adımlar net. Yukarıda söyledik. İyi niyetli olanlar. Acı fazlasıyla. Seveceksiniz.

“Geleneksel yazı, yazar, anlatı, anlatıcı, kişilik, öykü kavramları da bir bir değişikliğe uğratılıyor Gece’nin söylem serüveninde.” ifadelerini kullanıyordu Akşit Göktürk giriş yazısında.
•
Aslında Karasu’nun yazınında sıkça rast geldiğimiz bir hal bu. Üzerinde uzun uzun düşünülüp yazılan metinler ya da parçacıklar. Gece ise bunu örnekleyen öncül metinlerden.
•
Her kalemde vardır biraz anlaşılmak tasası; ama sanki burada kayıplarda o tasa.
•
Hani ‘usta işi acemilik’ diyor ya Karasu. Bunu derken dilini de yorumlayacak pekala:
“Benim dilim çiçek dermek üzere eğilip kalkan bir gövdenin yumuşaklığına, dalgalanışına ulaşmalı.”
•
Velhasıl. Gece çetin ceviz, dost. Bilge Karasu’ya adımlayış için yanlış, onu tanımak için doğru adım naçizane. Buyurun.

Üretken bir yazar olduğunu söyleyemiyoruz. Elinizdeki ilk kitabı ile Sait Faik Hikaye Armağanı’na layık görülmüş. Devamında Yazılı Kaya. Fazlaca bilinip okunduğunu da söyleyemiyoruz.
•
Çeşitli jüri üyelikleri, bazı edebi derlemeler ve Feyza Perinçek’le birlikte kaleme aldıkları Cemal Süreya biyografisi.
•
Şiirsel denilmiş doğrudur.
Aile ve birey çokça kaleme alınmış doğrudur.

Ama ben kaybolamadım hikayelerinde.

İki defa Ankara. İkisinde de zamanım varken gitmedim söyleşi ve imzalarına. Biliyorum çok seveceğim muhabbetini. Paylaştıklarını.

Nasıl sevilmez ki sürekli anne dolması, turşusu, eriştesi paylaşan bir adam.
•
Ama nedense yazını için aynı cümleleri kuramayacağım. İki oldu ondan okuduğum. Ama nedense bir türlü kabul edemiyorum yazdıklarını. Belki de kimyanın tutmuyor oluşu. Nihayetinde hepimizin yazarı farklı.

Hikayeleri mi? Sen, ben, o. Bizden olanlar. Foto Nuri, Dikran Amca, Laz Osman, Kazım Nami ve diğerleri.