E-Dergi

1919. Aslında Hesse yazınında çok erken bir dönem. Afa Yayınları’nın, Klingsor’un Son Yazı’nı Kamuran Şipal çevirisinde Klein ve Wagner anlatısıyla birlikte yayımlaması tesadüfi değil elbette.

Art arda yazılan iki metin söz konusu çünkü.
•
Yarına dair heveslerini bir köşeye itip artık bir Son arayışı ve bekleyişindeki Klingsor’un belki trajik belki de öğütlerle dolu günlerine tanıklık edeceğiz.

Etkileyici Hesse metinleri kısa da olsa bu etkisinden uzaklaşmaya niyetli değil yine. Buyurun.

“Ey halk, vuruşların kendi bedenini yaralamamalı; öfkenle kendi kendini öldürüyorsun. Yalnızca kendi gücünle alt edilebilirsin, düşmanların biliyor bunu.”(s.11)
•
Kısacık bir yaşam. 1813-1837. Elinizdeki ilk oyun. 1835. Sonrasında gelen birkaç eser daha.
•
Fransız Devrimi sonrasında yazılan eserlerin romantizmine inat salt gerçekçi süreçlerle örülü bir kitap bu. Bakılmalı

Ne demiştik Dostoyevski’nin Ecinniler’i için:

“… o sadece iyi bir roman değil çok iyi de bir eser.”

Siyasi olaylar silsilesi. Devrim, Neçayev ve karşıtları. Dostoyevski’ye aktarılanlar sonrası ortaya çıkan bir büyük eser.
•
Dostoyevski’yi belki de en iyi anlayıp okuyanlardan Camus o büyük eseri tiyatro metni olarak kaleme alıyor.

Yüzlerce sayfadan oluşan bu eseri elbette oyun metnine aktarmak zordu. Camus bu zorluğu romanın akılda kalan o zirve anlarıyla aşmak yoluna gitmiş.

Yer yer metne dahil oluşu, yer yer alıntıladığı slogan ifadeleri ve vermek istediği mesajlarıyla bir kez de sahne sanatı olarak yorumlamamıza katkı sağlıyor aslında.
•
Buralara da uğramalı.

Dört şiir kitabını okumuş sonuncusunu da bu incelemeyle noktalamış oluyorum.

Birhan Keskin. Kim Bağışlayacak Beni, Ba, Y’ol ve Soğuk Kazı. Kimisine inceleme yazmış kimisinde okudum demekle yetinmişim.

Okuduklarımda ortak bir yargım var Birhan Keskin için: Şiirindeki ‘genel etki halinden’ ziyade satır aralarındaki o ‘etkileyici ifadeleriyle’ bende var olmuş kendisi.
•
Ne çok tutunabiliyorum onun şiirine ne de çok uzaktayım ondan. Belki ben halen yetersiz olan taraftayım ya da şiir zevkim onun yöresine uzaklarda.
•
Yazmaya devam ettiği sürece onu ısrarla okumaya devam edenler safında olacağım sanırım. Güzeldir satır aralarında da olsa buluşmak.

Büyük harflerle, kalın puntolarla yazılmış kısa cümleler var bu kitapta. 93 yılından bugüne yazıp halen kuytuda bekleyen bir yazardan bahsediyorum.
•
Otuz yıl olmuş. Belki toplanır, daha da kalabalık oluruz onun yazın çadırı altında.

Sahaflığı ‘ticarete’ döküp ‘kitapçı rolü’ oynayanların saçma hallerine sabrederek topladığım kitaplarına, ilk üç eserinin toplu baskısı olan KAV’dan başladım.
•
Adıyla açılmış güzel de bir site mevcut. Orada yazılanlardan yıl 1994, Sefa Kaplan:

“Bu sağlam dil, bu çoğu genç yazarın kaleminin ucundan geçmeyen kalem kıvraklığı neden kendini dar bölgeyle sınırlandırmayı tercih ediyor acaba?”

Ne dil ne de kalem eleştirilen. 27 yaşındaki bir genç yazar, bu dili ‘dar bölgeye’ hapsetmekle eksik görülüyordu.
•
Erdal Öz ve Attila İlhan:

“Genel olarak dağınık, dili zorlayan, anlamı bilinçli toparlamayan-toparlayamayan.”
•
Kendi ifadeleriyle ‘kısa değil, küçük hikayeler’ buradakiler. Özellikle Gece Kelebekleri.