E-Dergi

Cahit ağabey karakteri gereği kapalı kutu, içine kapanık bir adam. Bu hâli yazılarından şiirlerine kadar da sirayet ediyor. Bu kapalılığın üzerine bir de edebiyatını ekleyince, çık işin içerisinden çıkabilirsen. Sağ çıkmak ne zor oluyor, anlamak keza. Yine de ağabeyimizin çok kıymetli hatırına okunabilecek bir kitap. Mevlam ağabeyimize gani gani rahmet eyleye, âmin.

Bizim Tenekeci ağabeyin nahif, zarif ve mahcup kaleminden bizlere ikramıdır. Çok şey anlatmaya da gerek yok. Zira saydığım üç vasıf kaç kişi de ola ki...

Cemil Meriç ağabeyin Hindistan'ı anlattığı eser. Öyle edebi ve güzel bir anlatımı var ki, Hindistan bizim ülkemizde reklamını yapsa bu kadar başarılı olamaz.

Eser bu konuya birebir eğilmek isteyenler için kaynak niteliğinde. Ama aciz gibi okuyucular içinse çok ayrıntılı olması hasebiyle biraz sıkıcı olabiliyor. Ayrıca eserde Ekber Şah'ın ehven bir şahsiyet olarak anlatılması bi tık canımı sıktı. Hele hele İmam Rabbani hazretleri gibi bir şahsa temas edilmemesi de dikkatimi ayrıca çekti...

Mevlam ağabeye gani gani rahmet eyleye, âmin.

Kitap ismiyle müsemma olarak bir şeyhefendinin rüyasında Efendimiz Aleyhisselam ve Atatürk'ü aynı anda görmesi gibi acayip bir hatırayla başlıyor. Sonra bu rüyada anlatılan olayların çerçevesinde bir Türkiye yelpazesine açılıyor müellif. Öyle ki kitapta tarih, din tarihi, İslâm, fıkıh, hatıralar, röportajlar, siyasi şahıslar ne ararsanız oluvermiş. Özellikle yakın dönemi mercek altına alan kitap size bir çok meselede de büyük ufuklar açmakta. Hele bir de kitaba İsmail Kara hocanın tatlı ve net üslubu eklenince tadından yenmiyor. Allah hocamıza selametler ihsan eylesin.

Rasim Özdenören… Soyismiyle müsemma bir adam desem, okuyup tanıyanlar bana hak verecektir. Yıllardır elhamdülillah bu sahada at koşturan ağabeyleri okudum ve okumaya da devam ederim. Üstad Necip Fazıl, Sezai Ağabey, İsmet Özel ağabey ilh. gibi ağabeyler bu ağabeylerlerin de başlıcalarıdır. Bu ağabeylerin genel olarak İslâm ve etrafındaki meseleleri değerlendirmelerini çokça beğendim. Bu hakikatleri anlatmada hepsinin ayrı bir yeri ve üslubu vardır. Ama Rasim ağabey diğer ağabeylerden daha bir farklı. Daha duru, saf ve tatlı bir anlatışı var. Bunu da şuraya bağlıyorum ki; diğer üstadların farik vasfı şair olmalarıdır. Bu da üsluplarına daha ağdalı, daha tasvirli, daha şairane olarak yansımasına sebep oluyor. Elbet daha güzel olduğu noktalar olsa da bu sanatları bazen insanı anlamakta zorlayabiliyor da. Bu anlatmak işi Rasim abi de ise daha saf ve duru şekilde tezahür ediyor. Belki kendisinin hikaye anlatıcısı olmasından kaynaklanabilir ki, muhtemelen öyledir.