E-Dergi

Orhan Pamuk;Yahya Kemal,Ahmet Hamdi kadar İstanbul a yetkin bir sanatçıdır diye düşünmüşümdür hep.Her kitabına salt edebi nitelikle yaklaşamamış olmamız ve yine her kitabına siyasi bir gözlem serpiştirmemiz Orhan Pamuk u hiç anlamamamıza sebebiyet oluşturmuştur.Önyargılarımızdan arınıp bizi uluslararası arenada en zirvede taşıyan bu yazarın hayatına dair kesitleri öğrenmeniz açısından İstanbul konusunu seçmiş yazar.İstanbul her zaman pencereden seyredilecek muhteşem bir manzara değildir.İstanbul bazen bir penceredir.Pencereden baktığınızda Orhan Pamuk u göreceksiniz bu güzel kitapta...Fotoğtaflarla muhteşem bir galeriyede sahip kitap.

Elif Şafak ı okuyanda eleştiriyor okumayanda...Toplum olarak niteliksiz eleştiri yağmuru yağdırmaya meyilliyiz nice zamandır ve bunu sendromlaştırdık mutat olduğu üzere.Ustam ve Ben beni Osmanlı dönemine hiç bilmediğim bir yoldan seyahat ettirdi;içinde insanlar kadar hayvanların olduğu en önemliside Mimar Sinan ın olduğu üzere... Beğeniye açık bir kitap bir o kadar da beğenilmemeye... Fikrii kanaatim kitabı çok beğendim. Kitabın duygu yüklü adeta sloganlaşmış cümlesi ile tamamlamak istiyorum yazımı:Öğrenme aşkıyla geçti ömrümüz aşkı öğrenemesekte...

Zihinsel problemleri olan hâlihazırda tedavi gören bir arkadaşımın önerisi üzerine kitabı okumuş bulunmaktayım. Psikiyatriyi bu yaşa kadar öcü gib gördüğümü arkadaşımda tahmin etmiş olacak ki şiddetle okumamı salık verdi. Sonuç ise gerçeklerle bu derece acı ile yüzleştiğimdi. Esasında herkes kitapta ki karakterlerin sorunlarını taşıyor ve kabul etmiyoruz. Söylenecek çok şey var ama uzunca bir süre düşünmek istiyorum. Okumanızı da şiddetle tavsiye ediyorum.

Bir babanın, resmi üç gayri resmi bir evladı olabilir.Çünkü yaşam bize bu fırsatı tanır.Lakin bir babanın resmi ya da gayriresmi dört çocuğuna da dört farklı kalbinin ve bunun tezahürü dört farklı iğrenç davranış silsilesinin olmasını kimse razı olamaz. ve bu bağlamda çarpık aşk yaşantılarının, babalar ve oğullarından,kadınlara kadar ne kadar farklı ve acı infiallere yol açacağını bana bu kitap öğretmiştir.Dostoyevski insan sarrafı,insan psikolojisini en derinden irdeleyen ve bir toplumun yaşayışını en doğru ve gerçekçi özetleyen yegane yazardır.Bu kitabı okumak insana çokça fazla değer kazandıracaktır.

Murat Menteş'in okuduğum ilk kitabıdır.Söz sanatlarını,anlatımına yerleştirmekte ki başarısını takdir etmekle başlamak istiyorum.Korkma Ben Varım'ı adlı kitabı küçük bir çocukta vücut haline getirirsek ve bu çocuğun edebi bir eser olduğunu da hesap edersek,edebiyatın lunaparkta çocuklar gibi eğlendiğini;eğlenirken ise insanlara bir şeyleri öğrettiğini varsayarsak,evet,alanının en güzel kitabıdır