E-Dergi

Böyle iddialı bir kitapta aradığım en önemli özelliklik kaynakçadır ancak kitapta bırakın kaynakçayı dipnot dahi bulunmuyor. Ortaya koyduğu savları sadece araştırırsan görürsün tarzında basitçe geçiştirmesi bu tarz bir kitaba uygun değil. Ayrıca geçmiş dönem kahramanlarını anlamsızca eleştirmesi hatta hakaret etmesi bence yazarın üzerine aldığı misyonun farkında olmamasından kaynaklanıyor. Kitapta başlangıçtan elli sayfa okuyunca devam eden olayların nasıl gelişeceğini tahmin ediyorsunuz bu da okumayı güçleştiriyor. Velhasııl -yazarın emeklerine saygı duyarak- bu kitapta beğendiğim tek nokta kapağı oldu.

Hasan Ali Toptaş çok farklı bir tarz ve üslup. Ben okuduğum her kitabında garip bir çıkmazda hissediyorum kendimi. Hep acaba sonraki sayfada ne olacak merakıyla kitabı nasıl bitirdiğimi anlamıyorum. Sonsuzluğa Nokta sanırım yazarın en hayali romanı. Sanki elimizde iki kitap varda her bölümde değişen bölüm değil de kitaplar gibi ama bağlantılar çok iyi kurulmuş. Okurken kahramanın hayatını hem başlangıçtan sonrasına hem de bitişten başlangıca doğru okuyarak orta noktada buluşuyorsunuz.

Yazar ilk kitabında yakaladığı akıcı üslubu bu kitabında da devam ettirmiş. Hızlı bir şekilde okunuyor kitap. genel olarak beğenerek okudum ama son bölüm biraz acele bitirilmiş gibi geldi bana.

Tıpkı bir bayrak yarışını anlatır gibi anlatıyor konuyu yazar. Her peygamber bayrağı alıp medeniyet yarışında bir yere getirerek kendinden sonraki emanetçiye teslim ediyor ve en nihayetinde bayrak son elçiye ulaşıyor. Peygamberler tarihine farklı bir bakış açısı ve üslup getirmiş yazar. Kitaptaki semboller, mecazlar, betimlemeler çok iyiydi bence. Tavsiye ederim.

Bir üst geçide sıkışmış hayatlar ancak bu kadar canlı bir şekilde anlatılabilirdi. Bu dünyada her şeye rağmen hala iyi insanların olduğuna bir kez daha inanıyorsunuz her ne kadar hikaye olsa da...