E-Dergi

Zweig'in, okuduklarım arasından şimdiye kadar en çok etkilendiğim kitabı oldu belki de. Üslubuna ve betimlemelerine hayran olmamak elde değil. Bir de bu kitabında beni çok etkileyen başka bir şey de vardı ki, bazı cümleleri okurken ifade etmek istediği düşünceyi nasıl böyle vurucu şekilde kaleme dökebilmiş olduğuna inanamadım. Bütün bir hikayeyi kendim yaşamış gibi bi burukluk kaldı içimde sonunda.

Beyhude Ömrüm'den sonra çok büyük bir beklentiyle okumaya başladığım için sanırım, onunki gibi bir etkisi olmamıştı üzerimde ama güzel bir kitap.

Okuduğum en naif kitaplardan biriydi, içindeki hikayeyi ve üslubu başka türlü tanımlayamıyorum. Bir arkadaşımdan ödünç alıp okumuştum, en kısa zamanda kütüphanemde de yer verip ilerleyen zamanlarda tekrar okumak istediğim kitaplardan.

Ne söylesem az kalacak. Altını çizdiğim, kendimi bulduğum çok fazla cümle oldu kitapta ve Oğuz Atay'a hayranlığım da saygım da katlanarak arttı Tehlikeli Oyunlar'la birlikte. Hikmet ve albayı arasındaki o tarifi zor bağ hiç silinmeyecek hafızamdan.

İsminden dolayı okurken sıkılabileceğimi hissettiğim için biraz erteleyip durdum ama şimdi neden bu kadar çok sevildiğini cidden anlıyorum. Gerçekten güzel bir hikaye ve Zweig'in muhteşem kalemi... Okunması gerekenlerden.