E-Dergi

Adamın uğraştığı konuları görünce insanlığa olan güvenim arttı. Kitap bilimkurgu filmi kıvamında akıp gidiyor. Amacı olmamasına karşın böylesi bir çabada devlet, özel sektör ve üniversitenin yeri tam oturdu. Ümidim ülkemizde de dünya için katma değer yarattığımızı anlatabileceğimiz benzer hikayeler çıkar. Mühendisler, teknolojiden hoşlananlar mutlaka okusunlar.

Konu fazlasıyla ilgimi çekip bir de Doğan Hoca tavsiye ettiğinden sabırsızlıkla aldım. Çeviri, çok uzun cümleler, daha önceki paragrafı anlamaya çalışırken hemen bir sonrakinde farklı bir fikre atlanması ile darmadağın oldum. Araya farklı kitaplar soktum ama yeniden ele alınca okumak için daha fazla çaba göstermeyeceğim kitap. Ha bu kitap alınır fikirler adam gibi açıklanıp 2 kitap halinde basılırsa belki ilk kitaba bir şans verip yeniden okurum. Ha bi de kültürün etkisi tartışıldığı ortamda tutup genetik etkiyi komple tartışmış... Sorgulayamıyorum çünkü bu ikisini hangi varsayımla bir araya getirdiği bile net değil. Neyi tartışıyordun ki buraya atladın diyorsun okurken.

Kitapla ilgili yorum yapmadan önce annenin görevi çocuğunu hayatta birinci kılmak mıdır (ne demekse) yoksa onu kendi ayakları üstünde durup kendi hayatını kendi seçimleri ve sorumluluğunu alarak yetiştirmek midir bu konudaki düşünceniz önemli... Kitap sonunda yazar her ne kadar bu kendimle yüzleşmemdi dese bile kitabın sonunda ahanda çocuk böyle yetiştirilir bak sonunda psikolojik olarakda bişi olmuyora bağlanmış... Benim görüşüm kadının narsistik kişilik özelliği taşıdığı ve kendi çocuklarının gelişimlerini tamamlamalarına kesinlikle mani olacak şekilde yetiştirdiği... Sırf Batılıları değil diğer asyalıları, kocası, kızları ve kendi dışındaki herkesi aşağılamayı başarmış... Ha bi de teşekkürler bölümüne kendi ebeveynleri ile başlayıp çocuklarından hiç bahsetmeyince sabırla acaba yanlışını hangi noktada anlayacak diye sabreden saflığıma üzüldüm...

Kitabin yarisindayim, satirlarin en az yarisinin alti çizili ve devamini merak ediyorum. Kendisi de ailesi nedeniyle narsizm belasiyla mücadele etmiş yazar, teorik değil gayet doyurucu bilgi veriyor... Toplumun ne yazikki narsizme yöneldiğini belirtirken (bireysel ihtiyaçlara uyanma açisindan belki eskiye göre görece iyi durum (?!) Insanin narsist olduğunu bilmesi ve kabul etmesi narsizm'in temeline aykiri... O yüzden gayet başarili bir imgeniz varsa içiniz yine de bomboş ise bu kitap durumu anlamaniza yardimci olabilir, ailenizde gayet iyi ve "sevgi" dolu hatta özel bir yeriniz olmasi kesinlikle bunun dışında değil bizzat içinde olduğunuzun sinyali olabilir... Kendini tanıma yolculuğunda codependence, enmeshed relations ve duygusal ensest konulariyla yolu kesişenlere kesinlikle öneriyorum...

Kitap şans eseri karşıma çıktı ama iyiki çıkmış... Özellikle ailenin baskısıyla yarış atı gibi üniv hayatinda bile koşturulan gençler veya kendini işine fazla kaptırmış işkoliklere bir adım geri atıp daha mutlu bir hayat konusunda ne yapabileceklerini görmeleri için fırsat sunuyor... Özetle hayatınıza mutluluğu ama gerçekten kendinizin hissedeceğiniz şekilde nasıl sokabilirsiniz. Sonrasınra bir mutluluk defteri açıp hayatıma neleri sokup neleri çıkardığımı takibe başladım...