E-Dergi

Palyaçolardan zaten hoşlanmazdım Pennywise'ı tanıdıktan sonra bu hoşlanmayışım neredeyse nefrete vardı.
Kitap minik George'un vahşice öldürülmesiyle başlıyor.
Maine'de küçük bir kasabada uzun aralıklarla çocuklar öldürülür. Pek çoğunun da cesedi bulunamaz.
Kaybedenler Kulübü adı altında bir grup çocuk Pennywise'a kafa tutar ve onu uzun süreliğine geri gönderirler. Ve aralarında bir söz verirler. Pennywise geri gelirse yine bir araya gelip başladıkları işi bitireceklerine dair.
Aradan yıllar geçer ve çocukluk kabusları yine ortaya çıkar. Tek fark yetişkinken de çocukken olduğu kadar korkmaktadırlar.
Kitap çok iyi ama lütfen filmini seyretmeyin. Gerçekten kötü olmuş.

Göz, yazarın kısa romanlarından biri. İnsana gerçek bir olayın anlatıldığı izlenimini veriyor. Baskıcı, tutucu ve neredeyse zır deli bir anne tarafından büyütülen doğa üstü yeteneklere sahip Carrie'nin hikayesi gerçekten okunmaya değer. Yazarın çok daha başarılı çalışmaları olsa da Göz okunması gereken kitapları arasında.
King telekinezi konusunu oldukça ilgi çekici bulmuş olmalı ki Tepki adlı romanında da bu konuyu kullanmış.

Kitap reklamlarla bu kadar şişirilmese daha keyifli okumak mümkün. Ama o kadar çok şey vaad ediyor ki okuduğunuzda sadece hayal kırıklığı hissediyorsunuz. Konu olarak ilginç sayılabilir ama o kadar yavaş ilerliyor ki kitabın ortalarına kadar sürekli birşeyler olacak duygusu hissediyorsunuz ama maalesef olan bir şey yok. Kitaba haksızlık etmek istemiyorum. Ama kesinlikle soluk soluğa okunacak bir roman değil.

İsim ve kapak her ne kadar romantik şeyler çağrıştırıyorsa da Balayı bir cinayet romanı.
Romanımızın kahramanı Nora çok güzel bir kadın ve aynı zamanda acımasız bir katil. Zengin, güzel, başarılı ve çok sevilen bir kadın.
Evet, kocası ve nişanlısı tarafından çok seviliyor ama bu sevgi Nora'nın onları öldürmesine engel değil.
Sigorta müfettişi görünümündeki FBI ajanımız olaya dahil olunca olaylar iyice karışıyor. Etkileyici bir gerilim. Sonu biraz zayıf kalmış olsa da.

King'in bu kadar okunan bir yazar olmasının ana nedeni insanın gizli kalmış, saçma sapan korkularını yazması. Adam öyle bir yetenek ki başkasının elinde tam bir komedi olabilecek konular onun kaleminden tüyler ürpertici öyküler olarak can buluyor. Hele bir de öyküyü havada bırakması ya da kötü bir sona ulaştırması yok mu... İnsanı iyice geriyor.