E-Dergi

Ka-tet sonunda bozuluyor. Kara kuleye yolculuk fikriyle o kadar dolmuşuz ki oraya varmak hayallerimizin ötesindeydi. King son kitabıyla noktayı koyuyor. Bütün hayatı ve yazdığı romanların çoğunda kuleyle olan bağlantı bu son kitapta çok daha açık. Karanlıkta kalan hemen her sorunun cevabı kitapta mevcut. Kitap bittiği için mutluyum ama bir o kadar da üzgün. Babalarının yüzünü unutmayan sadık kule okurları muhakkak okuyacaktır zaten ama fantastik romanlardan hoşlananlar da mutlaka okumalı diyorum.

Tarihçi çok ilginç bir kitap. Sakin bir tempoda ilerlemesine ve kalın bir kitap olmasına rağmen insan okurken sıkılmıyor. Bir vampir kitabı ama içinde aşırı kanlı sahneler yok. Türkiye'de geçen bölümler oldukça ilginç. Sonuna kadar zevkle okunuyor. Tavsiye ederim.

Çocukluğumun tartışmasız beni en çok etkileyen kitaplarından biriydi. Yazar çocukların oluşturduğu çetelerin savaşını, sadakat, cesaret, umut ve gerçekleri kullanarak çok güzel ifade etmiş. Küçük Nemeçsek zayıfların ve güçsüzlerin de cesur olabileceğinin en güzel kanıtıydı. Ve bazen kendini feda edişlerin hiçbir işe yaramadığının da.

Bu kitapta da Afacan Beşlerimiz hep beraber hasta oluyor ve nekahat dönemlerini geçirmek için bir çiftliğe gönderiliyorlar. Çiftlikte bolca bulunan köpeklerle Pafi anlaşamayınca tepedeki bir kulübeye yerleşiyorlar ve macera başlıyor. Okuması çok keyifli bir kitaptı. Tabi teknolojiyle fazla haşır neşir olan yeni nesle heyecanlı gelir mi bilemem.

Afacan Beşler, çocukluğumun en sevdiğim kitaplarıydı. Tabi benim dönemimde isimler farklı çevrilmişti. Reis, Hako, Gamze, Miço ve akıllı köpekleri Pafi. Her maceralarını soluksuz okurdum. Bir de Gizli Yediler vardı. Onları çok fazla sevmezdim ama benim dönemime kitap okumayı sevdiren macera yüklü kitaplardı. Hala saklıyorum.