E-Dergi

Kitap gerçekten de ilginç başlıyor, daha kitabın başında epey etkileniyor insan. Cussler kendinden esinlenerek yarattığı Bondvari kahramanı Dirk Pitt'e yine maceradan maceraya koşturuyor. Yazarın Batık, Şeytan Denizi gibi başarılı romanlarının yanında Valhalla'nın Yükselişi gerçekten epey zayıf kalmış. İlerleyen bölümlerde çok basit bir roman okuduğum izlenimine kapıldım. Hele ki dudak uçuklatan,''bu kadar da olmaz'' dedirten sonu tam bir felaket. Cussler hayranıysanız okumanızı pek tavsiye etmem ama vakit geçirmek adına okuyacaksanız işlevini görür.

Agatha Christie hayranı bir okuyucu olarak Doyle'un Holmes'ünü açıkçası pek o kadar etkileyici bulmadım. Belki bu kitap o kadar etkileyici değil diğer kitapları daha iyi olabilir ama Christie'nin Poirot'u yanında Holmes'ün esamesi okunmaz diyorum.

Tılsım'ı çok severek okumuştum. O yüzden Kara Ev'in başında kilometrelerce öteden duyulan turp kokusunun anlatıldığı cümleyi okuyunca eski bir dostu görmüşçesine sevindim. Tılsım'ın yanında çok başarılı bir kitap sayılır mı? Hayır, güzel olmasına rağmen onun yanında nispeten sönük kalıyor. Ama yine de eski dost Jack hatırına okunur.

Azrail koşuyor iki kısa sayılabilecek romandan oluşuyor. İkisi de vurucu, akıcı ve sersemletici. Birinde karısı ve çocuğu için sonu genelde ölümle biten bir yarışmaya giren adam, diğerindeyse psikopatça bir gençlik yarışmasına katılan bir delikanlı. Psikolojik çözümlemeleriyle alabildiğine etkileyici olan bu kitaplar maalesef King'in mutlu sonlardan pek hoşlanmadığı bir dönemde yazılmış.

Umberto Eco'nun dili ağır, özellikle aşırı Latince terim kullanma sevdası yüzünden kimi zaman sıkılma raddesine geliniyor. Ama konu sürükleyici, filmi daha anlaşılır olmasına karşılık çok basite indirgenmiş. Zorlukları göze alırım diyorsanız kaçırmamanız gereken bir kitap.