E-Dergi

flaubert madam bovary benim demiş. o kadar içerden yazmış eserini. Emma'yı zaman zaman haklı bulduğumuz veyahut ona ihtiraslarının kurbanı olmuş biçare bir kadın gözüyle baktığımız olmuştur, ama anna karenina'yı nereye koyacağız bu durumda, onun ihanetini. peki bay bovary ile bay karenina'yı neyle yargılayacağız. yalnızca bir ihtiras serüveni olarak okumamalk gerek bu kitapları.

Nilgün Marmara'nın bitirme tezidir Sylvia Plath. Ve kader ortağıdır. Marmara'da Plath gibi genç yaşta bu dünyadan ayrıldı. Marmara'yı Plath'da var olan neyin bu kadar etkilediğini merak ediyor insan ve okudukça aslında umutsuzluğun nasıl yaiama entegre edildiğini anlıyor. zor bir hayatın yorumu Jonny Panik...

önce ölüyü göstereceksin ve sonra ölümü anlatacaksın. Yani ortada bir merak unsuru bırakmadan. zavallı ivan ilyiç'in vefasızlıklar karşısındaki çaresiz tükenişi. bunu yanılmıyorsam bir de nabokov yapmıştı karanlıkta kahkaha'da. önce öldürmüş, sonra ölümü anlatmıştı. işte sanatçının sanatını tescillendirmesinin ne güzel bir yolu. bizi tamamen anlatımıyla vurmak istiyor. nitekim başarıyor da...

kitap aslında islam dünyasındaki entregrasyon hareketlerinden ziyade islam dünyasında 1900 lerden sonra oluşan sosyal- siyasal kurumların bir tarihini veriyor. bu kurumlar yoluyla meydana getirilmeye çalışılan entehgrasyon hareketlerine ışk tutuyor sonra...

huzur kuşkusuz en büyük beş türk romanından biri, belki de birincisi. dostoyevski hamurunda bir roman. ben okurken mümtaz ve nuran'dan ziyade suat'a daha çok vuruldum. Suat bana dostoyevski'nin budala'sındaki İppolit'i hatırlattı. balki diğer karakterler türk edebiyatında görülebilecek genel karakterler ama Suat gibisinin daha önce yazıldığını görmedim. çelişkileriyle ne kadar İppolit'se intiharıyla da o denli cinler'deki stavrogin Suat. iyi ki ilk haliyle bırakılmamış bu roman. bir de bizim edebiyatımızdaki zaman olay örgüsünün en sağlam olduğu roman huzur...