E-Dergi

Kitabı bitirmemek için direndim resmen. Malum serinin final kitabı Obsidio'nun ne zaman geleceği belli değil. Ancak şunu söyleyebilirim ki ilk kitabı aratmadı. Her ne kadar okuyucuların büyük bir çoğunluğu Kady ve Ezra ikilisine aşina olsa da Hanna ve Nik de taş çıkarır nitelikteydiler. İlk kitabın sonundaki ters köşeye o kadar büyük şaşırmıştım ki bu kitapta da bekliyordum, o yüzden dersimi aldığım için son bölümdeki olaya şaşırmadım. Lakin kitabın son sayfası aşırı havalıydı. Acilen üçüncü kitabı bekliyorum. ACİLEN. Tamam.

“İyi bir hikayesi olan neredeyse kraldır” Ludo’ nun ise iyi bir kötü hikayesi var. Kitap oldukça akıcı ve zaman müsaitse bitirilmeden sonlandırılmayacak akıcılıkta. Son zamanlarda okuduğum iyi kitaplardan.

Her güzel şeyin bir sonu vardır. Bitmesin diye uzata uzata okuduğum ama okudukça okumak istediğim, en sevdiğim dizinin, asıl senaryosunu okuyup bitirmek olayları kendi içinde yaşamak her karakteri ayrı ayrı bilmek, konuşurken yüzlerinin aldığı ifadeyi bile bilmek,aslında çok da iyi bişey değilmiş. En yakın arkadaşımdan bile yakın hissettiğim İsmail abi ve hiç bitmeyen umuduyla bende kitabı hiç bitmeyecek gibi okuyordum,fakat bitti... O gemi gelmedi İsmail abi,yak bütün limanları.

Hepsi birbirinden etkileyici 12 öykü, yazarın vermiş olduğu 18 senelik emeğe değdiğini düşünüyorum. En çok karda kan izlerin'i beğendiğimi söyleyebilirim. Öykü severlere tavsiye ederim, keyifli okumalar.

Kitap bir İngilizce öğretmeninin çocukluğundan başlayarak bugüne kadar gelen okuma serüvenini konu alıyor. Yaygın düşüncenin aksine, yazar, okumanın her zaman faydalı bir eylem olmadığından bahsediyor.Yazarımız korku ve cinayet hikâyelerine bayılıyor. Bu hikâyeler ne kadar gerçekse o kadar haz duyuyor. Yazarın üniversitesinde verdiğini söylediği derslerin isimleri de ilginç: "İntiharı Anlamak" ve "Kıyamet Kültürü". Kitap içinde oldukça fazla kitap ismi geçiyor. Bu kitapların bazıları Türkçe'ye de çevrilmiş. Özellikle "klasik" olarak nitelenen kitapların klasik oluşlarının edebi değil, tarihi sebeplere dayandığı iddiası ilginçti. Sürüklemeyen bir kitabın derhal bırakılması gerektiğini savunan yazar, hiçbir kitabın "kesinlikle okunmalı" kategorisine girmediğini de söylüyor. Başları oldukça dikkat çekici olan kitap ilerledikçe aynı tadı vermiyor.