E-Dergi

Kitabın öyle bir önsözü var ki adeta nazilerle ittihatçıları yani Türk milliyetçiliğini bir tutmuş. Ermeni meselesinden direkt imha, katliam, soykırım gibi ifadelerle bahsetmiş. Ha bir de 1895’de 100-200 bin Ermenini katledildiğden bahsediyor tam komedi. O yıllarda herhangi bir azınlık unsurunun burnu kırılsa Avrupa devletleri yek vücud protesto yarışına girişiyordu.

1919’dan 10 Kasım 1938’e kadar Atatürk ile olan anılarını gayet sade akıcı anlatmış. Atatürk, ölüm döşeğinde son nefesini verirken bile yanındaymış. Ayrıca İnönü, hariç herkese gayet tarafsız yaklaşmış. Atatürk’ün Nutuk’ta yerden yere vurduğu Kazım Karabekir, Rauf Orbay gibi kişilerin dahi suçsuz olduklarını ifade etmiştir. İnönü-Atatürk ilişkileri konusunda da anlattığı çoğu şey dönemin diğer kaynaklarıyla beraber incelendiğinde gerçektir.

Giriş ve gelişme kısmı iyi. Ancak sonuç kısmında yazarı acaba kadir mısıroğlu mu? Diye düşündüm. Sonuç kısmı tamamen hamasi, yanlı ve tarihsel metodolojiden uzak çıkarımlar.Rawlinson ile ilgili söyledikleri tamamen kendi Atatürk ve Cumhuriyet düşmanlık karından dolayı. Rawlinson üzerinden ima ettiği şeyleri keşke önce rawlinson'un okuyarak yapsaydı belki o zaman tarihsel bir tez olabilirdi.

İstanbul'un işgal yıllarıyla ilgili eser sayısı hem nicelik olarak hem de nitelik olarak az. Bu yüzden kitap gayet doyurucu. Kitap akıcı değil diyenler hangi kitabı okudu onu da merak ediyorum doğrusu...

Bu kitabı okumadan önce 2.Abdülhamit'e bakış açım fazlasıyla olumsuzdu. Ama bu kitabı okumamla zihnimde biraz daha farklı bir Abdülhamit portresi oluştu.