E-Dergi

Sebk-i Hindi, Hint sarayında zihnileşen yeni bir Farsça şiir akımı olarak karşımıza çıkmaktadır. Güncel olandan kopandan ve soyutlaşan bu şiirin kökenlerini bir önceki asırdan itibaren ele almak ve böylece onu tarihi süreç içerisinde incelemk en doğru yöntem olacaktır.

Bu yazıların amacı, hiç kimsenin, bir bölüğü pek aşırı olan yanlışlarını sergilemek değildir, kesin olarak. Ancak bunca yüzyıllara serpilmiş olan ve türlü açılardan değer taşıyan kültür ürünlerimizin, gelişi güzel, çoğu kez çetin olan bir emeği göze almadan, bugünün diline getirilemeyeceği yolunda, okuyuculardan bu alana girecek olanlara bir uyarıda bulunmak istenmiştir.

Osmanlı'nın şiiri yahut yaygın adlandırılışıyla Divan edebiyatı, Türk edebiyatının 14. yüzyıl sonlarından 19. yüzyılın sonlarına kadar olan sürecini kapsayan ve Osmanlı sınırları içerisinde, devletin siyasi gelişimine paralel olarak gelişen, zenginleşen, siyasi yapının gerileme dönemlerinde bile yükselişini sürdüren, edebiyat tarihi içerisinde belli bir dönemde tamamlanmakla birlikte günümüzde bile etkileyiciliğini koruyan bir edebiyat geleneğidir.
Şurası şüphesizdir ki, bu edebiyat geleneği, günümüz modern Türk şiirini hala besleyen önemli damarlardan birisidir.

Klâsik Türk edebiyatının oluşması yüzyıllarla ifade edilebilecek bir dönemi kapsar. Böylesine geniş bir zaman diliminde yaşanmış bir edebi kültürün tanınması, o kültürün yansıdığı eserlerin tanınmasıyla mümkündür.

Elinizdeki kitap, hem Fars Dili ve Edebiyatı Bölüm ve Ana Bilim Dalları'nın dersprogramları içinde yer alan "Farsça Basın Dili" ve "Farsça Yazılı ve Görsel Medya" gibiderslerde okutulmak hem de YDS'ye hazırlananlar başta olmak üzere, Farsçaya ilgiduyanların bu alandaki gereksinimlerine bir ölçüye kadar da olsa cevap verebilmek üzerehazırlanmıştır.