E-Dergi

Muzaffer Oruçoğlu' nun İbrahim Kaypakkaya ve diğer devrimci arkadaşlarıyla birlikte 12 mart Muhtırası'ndan sonra Tunceli bölgesindeki mücadelelerini anlattığı roman. Kimi köylüler tabanları patlayıp, elektrikli işkenceden geçip komalık olmasına rağmen "Kaçak Talebeler" olarak adlandırdıkları devrimci gençlere ekmek verdiklerini, evlerinde misafir ettiklerini, dağlarda sakladıklarını söylemezken, kimi köylüler muhbirlik karşılığı alacakları paraları ve Dersim Katliamı' gibi köylülerin kırılacağını düşünerek devletin "anarşist, terörist" olarak adlandırdığı gençleri ihbar eder. Bir köy öğretmeni düzenin değişmesi için sempati duyduğu gençlere evini açarken, bir öğretmen istanbul' a tayininin çıkmasına yardımcı olabileceği düşüncesiyle Fehmi Altınbilek' e devrimcilerin tutuklanmasında yardımcı olur.
Güzel bir kitap

Kitaptan bir alıntı ile yazarın dilini,kitapseverlere anımsatalım…
Aşk halini, kendi kıyametini yaşıyordu toprak. Büyük alt üst oluşlara, ateşe ve uğultuya durmuştu. Kum gibi çoğalan, yığılan, savrulan canlılar, binbir biçimde, toprağı iğfal ediyor, kudurtuyor, kıtlığa ve berekete taşıyordu. Gömülen insanlar parçalanıyor, gözle görünmez milyonlarca canlıya dönüşüyor, toprağı kaynatıyor, mayalıyor, döllüyor, doğuma hazır hale getiriyordu.
Toprakta her canlıya ait her şey vardı ve hiçbir canlıya ait hiçbir şey yoktu. Toprağın üstünde yaşayan insan, toprağın bu akıl almaz kargaşasından habersizdi. Bir gün bu kargaşaya katılacağını, kendi yaşam tarihine bu kargaşanın içinden, bu kargaşanın vicdanıyla bakıp, gerçek durumu anlayacağını ve acı acı gülümseyeceğini aklının ucundan bile geçirmiyordu. İnsanı bu hale getiren şey neydi? Ne yapmak istiyordu insan?

Güzel bir kitap okumanızı tavsiye ederim.

"Dibi delik bir küfedir bu hayat. Herkes çift ayaklı bir mezardır. Giydiği elbisenin kefen olduğunu bilen kaç insan var?"

Çok güzel bi seri . Tavsiye ederim mutlaka okuyun.

"Bu dünya insaninin meşrebini sen anladin mi?"
Insanin kendini anlaması, çok zor bu dünyada. Kerkenez,üsküflü şahin olmuş. Saksağan, adini değiştirmiş, bülbül-ü nalan koymuş. Ben benim diyen,bir damla suyun mestanesi olan insanlar,çekip gitmişler. Dünya, Mehdi'yi bekleyenlere kalmış.
gayet açıklayıcı güzel bir kitap tavsiye ederim.

"Bıraksaydın az konusurdum, bırakmadın çok konuştum,sürüye kurt yedirdim.
Kurt,önümden bir çıkıntı kopardı,çıkıntı yılan oldu,yılan,deliğini tanımadı ; delik, gül oldu, yılan koklamadı ,gitti, deliğin ağzında diken oldu. Sen ne yaptın , kendini sürünün çobanı sandın, iki kere yellendin , biri sevinçten , biri korkudan.
Ben duydum, sürü duymadı "
Güzel bi kitap tavsiye ederim...