E-Dergi

Anlatım ve kurgunun çok başarılı olduğu merak uyandıran kitap. Başat karakterlerinden birinin Neo-nazi olması ve nispeten objektif bakış açısı Büyük Savaş sonrası Alman edebiyatının günah çıkarıcı tavrından ayıriyor kitabı.

Her zamanki Sait Faik; Çoğunlukla incir çekirdeğini doldurmayan öyküler, gelgelelim yine de okunuyor.

Çin kırsalında geçen 12 öyküden mürekkep bir eser. Enteresan şekilde, esere adını veren öykü dışında hepsini sevdim. Mutlak okunması gereken bir kitap mı, bence hayır.

Kırım Sürgünü'nü anlatıyor fakat bir çocuğun gözünden olması vesilesiyle kapalı bir anlatım bu. Mesela evlerindeki toplantılarda ne konuşuyorlardı, Sürgüne yollananlar ne ile suçlanıyorlardı, Zöhre Hanım niye sürekli Yalta'ya gidip duruyordu? Sadece toplandıklarını, sürgün edildiklerini ve bir yerlere gidip geldiklerini biliyoruz. Öte yandan bunların tamamı açıklansaydı bu kez de bir çocuk bu kadar şeyi nereden biliyor? diye sorgulayacaktık. Yani kitap kendi içinde bir kısır döngüye sahip. Sonuç olarak O Topraklar Bizimdi, Yurdunu Kaybeden Adam, Onlar da İnsandı düzeyinde bir kitap değil, pek beğenmedim.

Flashbacklerle dinamiklenen güzel bir öykü bekliyordum ama ölen eşine olan özlemini sürekli aynı cümlelerle tekrarlayan birinin anlatısını buldum. En iyi yanı uzun olmaması.