E-Dergi

hayatta engzistansiyalist sezgi ile ayakta kalmaya çalışan Roquentin,in sonunda dünyayı azap verici bir yer olarak görmesi ve müziğe sığınması, kendisinin de bunu benzeri bir eser ortaya koyma kararı vermesi ile biten eser, okuyucuyu bir sürü seçenek ve merakta bıakır.. eser kahramaını acaba ne yapmıştır..okuyun görün.

roman bir cinayetle başlıyor ve sayfalar boyunca okuycuya kaderin ne derece kaçınılmaz olduğunu, hayatın anlamsızlığını ve insanın her an zorluklarla başbaşa kalması durumu sürekli işleniyor. çinde geçen bir hikaye anlatılmasına rağmen karakterler çok çeşitli ve karışıktır. yazar çok sonraları bu ihtilalvari romanına rağmen, komünizmin kendisini terkettiğini söylemiştir.

diğer kitapları gibi bu da çok müphem sembollerle dolu, okuyucuyu yoruyor(en az yazar kadar).. fakat romanın genel yapısı olarak bakıldığında karakterlerin ön plana çıktığı ve yine insan unsurunun önem kazandığı görülüyor. sanki olmamış kurgusal bir olay anlatılır. ama dikkat edildiğinde her okuyucu kendi hayatından bir kırıntıya rastlar(tıpkı dava2da olduğu gibi )...

çok eleştiri alan bir roman olmasına rağmen, okuyucuya verdiği ümit ışığını yabana atmamak gerekir.göçebe ç,iftçilerin hayatı, mülkiyet, toprak unsurlarının insanda dengelenmeye çalışılması sonucu ortaya yine de sevgi ve umut çıkarmış yazar. bu da iyi. lirik ve destansı bir hava ile okuyucuyu saran ve duygusallığın kıyısında gezdiren dev bir eser...

bir ses ve öfkeye nazaran daha zor okunan bir roman...hayatı olduğu gibi aktaran, adeta bir balzac titizliği ve kurgusallığı ( roman kahramanlarını kendi isteğine bırakmayan bir meslek anlayışı ile) göze çarpıyor. konuyu tam bütünleyemeyebilirsiniz. ama bir çok tadlar alacağınız da kesin. roman da bu olsa gerek.