E-Dergi

Monokl yayınlarından yeniden basılan Sonsuzluğun Sonu, basım kalitesi, yazı tipi seçimi, ÖZENLİ ÇEVİRİ ile tebrikleri hak ediyor.

Asimov'un Türkçe basılan kitapları hızla tükeniyor, ne yazık ki yeni baskılar da yapılana kadar on yıl(lar) geçebiliyor. Monokl'un özenli basımı bu nedenle de ayrıca değer taşıyor.

Varoluş-yokoluş, sonsuz yaşam, insanoğlunun zamana müdahale edebilmesi, gibi konuları ele alan şaşırtıcı bir roman. Asimov'un muhteşem Vakıf serisinin temelini oluşturan düşünceleri de Sonsuzluğun Sonu'nda bulmak mümkün.

Bilimkurgu aşina olduğunuz bir tür değil ise, Sonsuzluğun Sonu’nu okuyunuz. Sonra Asimov külliyatının peşine düşeceksiniz...

Bilimkurgu severseniz, zaten Asimov hayranı olmalısınız. Bu kitabını henüz okumadıysanız, kaçırmayın...

Yakındaki uzak, Solnit'in anılarından, okuduğu hikayelerden, yaşadıklarından derleyerek oluşturduğu uzun bir hikaye olarak okunabilir...
Çağrışımlarla yeni bölümlere açılıyor gibi görünse de, hikayenin derinleşip, düğüm olduğu; sonrasında çözüldüğü bir plan çerçevesinde okuru öyküler içinde kendi yolculuğunu paylaşmaya davet eden bir kitap...
Solnit, çok farklı (gibi görünen) öykülere ilişkin pek bilinmeyen detaylara girerek, öyküleri birbirine bağlayarak kendi öyküsünün bir parçası kılıyor. Bu arada da, okuru aile bağları, arkadaşlar, ilişkiler, yaşam üzerine düşünmeye davet ediyor...
İyi, özenli, yazarın dilini bulmaya çaba sarfetmiş bir çeviri, iyi bir baskı ile okunmayı hak eden bir kitap...

Wittgenstein'ın Metresi, ellidört kez reddedilmiş bir roman... Klasik roman kurgusunun çok dışında... Çok keyifli bir edebiyat... Anlatması çok zor, kolay olmayan bir metin... Ancak, çok keyifli...
Mutlaka tekrar okuyacağım bir roman...
"Roman yazacak kişiler, romanlarını, neredeyse yazacak hiçbir şeyi kalmadığında yazıyor."
"Dünya olduğu gibi olan her şeydir..." - Wittgenstein
"Güzel bir hediye almak için çok paraya değil, kesinlikle çok zamana ihtiyacınız var."
“Felsefe, aklımızın dil aracılığıyla büyülenmesine karşı bir savaştır.”
“Yine de, gencecik adamların bunca zaman önce oradaki bir savaşta ölmelerini ve tam üç bin yıl sonra yine aynı yerde ölmelerini inanılmaz buluyorum.”
“Tanrı’m, erkeklerin bir zamanlar yaptıkları...”

Ayhan Geçgin Son Adım'da ülkemize (en azından coğrafi olarak bir bölümüne), insanlarımıza, insanlığımıza yabancılaşmamızı çok etkileyici bir kurgu ile aktarıyor.
Yazarın bu topraklarda doksanlarda yaşanan, 2016 seçimlerinden önce tekrar hatırlatılan! "Beyaz Toros"lara ilişkin tanıklığı, son bölümün can yakıcılığı, doğuda olan bitenden habersiz (miş gibi yapan) okuru çok rahatsız edebilecek durulukta...
Okurun özdeşleşmemize izin vermediği anlatıcının, evin içinde birlikte yaşadığı insanlara, akrabalarına, arkadaşlarına yabancılaşmasındaki sadelik, çarpıcılık yaşadığımız, olağan saydığımız gerçeklikle örtüşüyor.
Son Adım, mutlaka okunması gereken, etkileyici bir roman... Edebiyatımızda örneğini az gördüğümüz bir ses...

Piketty'nin 21. Yüzyılda kapital kitabı mutlaka okunması gereken bir kitap.

Eşitsizlik, sermaye, büyüme, refah, vb. bir çok okura teknik gelebilecek konuları son derece anlaşılır biçimde, edebiyattan, gündelik hayattan örneklerle açıklıyor.

Hakkında olumlu, olumsuz çok sayıda yazının yazıldığı kitaba ilişkin görüşlerimi yazmak yerine, kitabı ayrıntılı biçimde ele alan, türkçede okuduğum en kapsamlı, yararlı eleştirilerin linklerini vermem daha doğru olacak. Sayın Tuncer Şengöz'ün blogunda tekrar yayınlanmaya başlayan dört bölümlük yazıların linkleri aşağıdadır.

https://sosyonomiblog.wordpress.com/2014/10/12/21-yuzyilda-sermaye-ve-pikettymania-hakkinda-bir-degerlendirme-1/