E-Dergi

Stephen King'in farkı, kahramanlarını ve romanı okuyan bizleri bambaşka bir dünyaya götürmesi. O tapınak, o dere, o ağaç, öyle güzel betimleniyor ki, orayı görmüyor adeta orada nefes alıyorsunuz... King diğer kitaplarında da genellikle kullanıyor bu yöntemi. Rosie'ye gelince... Kocasının işkencelerinden kaçıp bambaşka, özgür bir hayat yaşamaya karar veriyor. Ama ne yaparsa yapsın ondan kaçamıyor, kalıntıları dahi onu bırakmıyor... Ve Rossie Bedelini Ödüyor...

Kitaba vasat diyenlere şaşıp kalıyorum. Kralın yine en güzel eserlerinden biridir Carrie. Kitabı okurken bütünleşiyorsunuz Carrie'yle. Onla beraber hem acı çekiyorsunuz hem de inanılmaz bir öfke duyuyorsunuz. Ve sonunda Carrie'nin kaçınılmaz gazabı geliyor... Mutlaka okuyun...

King'in okuduğum ilk kitabı. Bu kitapla bağladı beni kendine... Hayalgücü tavan yapmış bu kitabında. Lavabodan çıkan parmak belki en saçma ama en sevdiğim hikayesiydi. Ve o karanlıkta gözleri parlayan vampir... İnsanı gerçekten ürpertiyor...

Bir oyun oynanırken, birdenbire bütün kuralların değişmesi. Adamın ölüp, kadının kelepçeli kalması ve onun kurtuluş mücadelesi. King bu romanında kadının iç dünyasını düşüncelerini, hissettiklerini öyle güzel anlatmış ki, sanki sizde onla beraber kurtulmaya çalışıyorsunuz gibi... Kesinlikle tavsiye ederim.

King'in en sevdiğim kitabı. Hiç bir kitabı 2. kez okumam. "O" hariç. Dıç dünyadan gelen hatta evren dışından gelen, evrenin başlangıcından beri orda olan "O"'ya karşı birkaç çocuk ne yapabilir ki diyebilirsiniz. Ama bu çocuklar, çocukken de, büyüdüklerinde de sevginin gücünü göstereceklerdir. "O" aynı zamanda palyaçolardan da nefret etmemiz sağlamıştır... :)