E-Dergi

Belgeselini dersi kaynatmak için defalarca izlediğimiz, ama nedense hiç sıkılmadığımız bir klasik!.. Dersi kaynatmak için Sarı Zeybeği izleyelim demek mi bahaneydi yoksa Sarı Zeybek için dersi kaynatmak mı, hala pek bilemiyorum. Çok etkileyici bir belgesel ve tabii ki kitap!..

"Nereye?", isminin cevabını içinde veriyor. Can Dündar, günlük tutar gibi gözlemlerini kayda geçiriyor ve üzerine çok önemli tespitlerde bulunuyor. Bu kitap, Dündar'ın çok farklı konularda kalem oynattığı ve insanı düşünmeye zorladığı kitaplarından birisi fakat müthiş bir de edebi tat bırakıyori insanın dimağında..

Can Dündar nesiller arası ilişkileri çok iyi çözümlüyor, çok güzel yerlerden yakalıyor. "Babam ve Oğlum" izleyip gözyaşına boğulan herkes tahmin ediyorum ki, Kırmızı Bisikleti okurken de benzer şeyleri yaşamıştır. Şahsen filmi izlerken hep sanki Kırmızı Bisiklet'in senaryolaştırılmış halini izleri gibi hissettim kendimi. Çağan Irmak ve Can Dündar bir projede yer alsalar sanki güzel işler çıkar gibime geliyor.

İlk Durak'ın Türkiye'nin kaderinde bu kadar önemli bir yer tutması gerçekten çok ilginç. Nobel adayı yazarından başbakanına, herkesin bildiği belediye başkanından en meşhur yazarlarına kadar ne çok insanın yolu düşmüş İETT'ye. Demek ki çok uğurlu bir durakmış.
Ancak, Nebil Özgentürk'le birlikte hazırladıkları bu belgeselde ben biraz sıkıldım. Can Dündar'ın tarzı ile Nebil Özgentürk'ün tarzı birbirini tutmuyor. İkisi ayrı ayrı yapsalardı bence daha güzel iki işçıkardı ortaya...

Eskimeyen, her daim okunan metinlerin, izlenen filmlerin, sevilen tiyatro eserlerlerinin ortak yanı, insan varoldukça olacak şeyler üzerine bina edilmiş olmalarıdır; yani "insan'a ve duygular'a" dair yazılan, çizilen şeyler, insanlar ve o duygular varoldukça, yani ki kıyamete kadar taze kalırlar; kalacaklardır.

Dündar, hayat'a dair denemelerinde bir ucundan yakalıyor bunu...