E-Dergi

Yazarın Anton dizisini çok sevmiştik. Bu kitabı da çok beğendik. Çizimler gene yalın ve minimalist. Bob saf ve iyi niyetli, Lester şen şakrak ve biraz anasının gözü iki arkadaştır. Kitap bu iki arkadaşın ironi ve alaysamalarla dolu kısa hikayelerinden oluşuyor. Kızım çok eğlendi.

Ayı ile sincap arkadaştır ama bu arkadaşlığa daha çok ayı değer vermektedir. Farklılıkları ve özellikle sincabın ayı ile ilgili rahatsızlıkları vardır. Sincap bir gün ayıya artık yalnız kalmak istediğini söyler. Ama kısa süre sonra ayıyı çok sevdiğini farkedecektir. Öyküyü biraz yapay ve yüzeysel sitcom havasında buldum. Bir hafta bas ucumuzda kaldıktan sonra kızımın da dönüp okumak istediği kitaplardan olmadı.

Kitabın çocukların çok alışık olmadığı bir mizah anlayışı var. Anlaması bu daha zor durumlar çocuklarımızın zihnini geliştiriyor ama çeviri özensizliği işin içine girince bir çok nüansın farkedilemediği,orjiinalinin çok gerisinde kalan bir kitapla karşı karşıya kalıyoruz. Gene de bazı yerlerde güldürüyor ve vücudunla ve farklılıklarınla mutlu ol mesajı veriyor.

Çok eğlenceli,çok muzip çok renkli bir hikaye.
Axel Scheffler'in çizimleri zaten efsane.
On puan, on puan, on puan....
(hikaye biraz uzun, 2-3 yaşı zorlayabilir)

Ali izni olmadığı halde abisinin bisikletine biniyor ve bisikletle
annesinin arabasına çarpıyor. Hem bisiklet hem araba zarar görüyor. Acaba olanları annesine olduğu gibi mi anlatsa yoksa sorumluluğu kendi üstünden atacak bir hikaye mi uydursa? Bazı yerleri biraz çeviri koksa da eğlenceli bir kitap. Fazla öğretmen havasına girmeden de doğru mesajları veriyor.