E-Dergi

çok iddialı ve büyük laflar eden bir şairin verimleri. ahmet güntan'ın deyimiyle "okunmazlık abidesi". üstübal okumak sabır, anlamlandırmak ise hayal gücü gerektiriyor. gerçeklikten, çok kullanılmış ve yıpratılmış olduğu gerekçesiyle konuşma dilinden bu kadar kaçan bir şair kime ne anlatmaktadır. dahası, dilin dışına doğru yelken açtıkça kimdir? cevabı kendinin de bilmediğine eminim.

bir kez daha okumam lazım...

ileriyi kimine göre eşsiz zekasıyla kimine göre de ihsan-ı ilahi ile gören bir adamın hitabı. bence ikisini birbirinden ayrı kabul etmekle okumaya yaşamaya başlayanlar baştan kaybetmiş kimseler olacaklar. said nursi'nin hem fakih hem de fakir karakterine aykırı bu ayrım.

okuyun ve hutbe denilen şeyin cuma günleri camilerimizde yapılan şeyle ne kadar alakası olduğuna siz karar verin.

en çok da şam'dakilerin o gün ve bugün bu hutbe hakkında ne düşündüklerini bilmek isterim türkiye-suriye ilişkilerinin modern çağdaki kurucu metni olamaz mı bu eser?

rasim özdenören elli yılını doldurmuş bir türk hikayecisinin hakkettiği ilgi görememiş ve yine bazı çevrelerce bunun aksi bir tutumla abartılmış bir isim. onu yerli yerine koymaya hikayelerinden başlamak doğru olacaktır. çünkü yermek isteyenler onun düşünce yazılarındaki kütlüğe takılıp kalacağı açık.

gül yetiştiren adam çıktığı dönemde muhafazakar ve islamcı çevrelerde çk olumlu yankılar almıştı. batılılaşma problemini hikayesinde direkt olarak inceleme bakımından mustafa kutluyla birlikte anılabilirler fakat özdenören'in psikolojik tahlillerden azami yararlanması onu daha kasvetli kılıyor. peyami safanın anadolucu ve müslüman hali gibi.

kaşgar dergisinin ömer erdemle birlikte yönetmeni ve şairiydi. ikisi de kaşgar bir türlü yazmaya başladılar, kaşgardan sonra başka türlü yazmaya devam ettiler. kaşgar zamanlarında da ikisinin şiiri eküri gibi durmuyordu tabii. ciddi farklar hep oldu. ömer erdem şiirini daha gerçekçi ve somut bir yola çekti, cevdet karal eski lirik ama kinik tutumunu aşama kaydederek sürdürdü. hilkat sözü sizi yanıltmasın, bence şair başka şeyler kastediyor.

akif emre'yi yenişafakta ve başka medya organlarında direnen birkaç kişiden biri olduğunu düşünüyorum. o yüzden başarısız görünür ve ikinci plandadır her zaman. doğuya yönelik dış politika, asya islam toplulukları, afrika onun ilgi alanlarından olduğu ve belgeseldir haberdir diye çokça da gezdiği için dışarıdan nasıl görünüyoruz sorusunu çokça sormuştur kendisine. bu kitapta ise göstergebilimin bazı ilkelerine dayanarak moderleş(e)memenin toplumdaki, sanayideki, reklamcılıktaki, kültürel dalgalanmalardaki izlerini sürüyor. kural şu: her şey bir şeye delalet eder. bu kuralı yazılarının kuruluş mantığında ad görmek mümkün. dünyanın ya da türkiyenin ücra köşelerinden birindeki bir olay veya görüntüden genelgeçer yargılara hatta tarihsel anlamına göndermede bulunur.

gönderme dememiz isabet oldu. algılama, verici, uyarıcı, sembolleştirme vs gibi kavramların bütün metinlerin tabanında gezindiğini göreceksiniz.