E-Dergi

Hikayelerin sonları bir yana, benim için en hoş sürpriz Ali Ayçil'in öyküleri yazarken, canlanarak kendi iradelerini ortaya koyan karakterlerle yaptığı pazarlıkları anlatması oldu. Keyifle okudum.

Kitabın ezber bozması, her şey kabul edilebilir bir şekilde seyrederken ve okur, yazarın anlattığı dünyanın içine girmişken sonlara doğru bir delinin sayıklamaları gibi bir hale bürünmesi ve anlatılanların gerçekten hayale gerçerkenki sınırın silikliğinden kaynaklanıyor.
Kitabın arka kapak tanıtımında Joseph Conrad ve adını hatırlamadığım diğer yazara atıfta bulunulduğu yazılıyor. popüler olan tabirle böyle bir "selam çakma" yı ancak bu yazarları layıkıyla okumuş biri görebilir ve belki de kitaptan farklı bir tat alabilir.
Kahramanın Amerika'da yaşadıklarının anlatıldığı kısımlar şaşırtıyor ve bazen ters köşeye yatırıyor. Sonuç olarak, genelde okuduğum kitaplardan farklı bir anlatım tarzında olan bu kitabı okumaktan pişman değilim.

İçindeki öyküler çok keyifli. Hani "basit konular ne güzel işliyorlar" diye klasik bir deyiş vardır. Hah işte bu öyküler aynen öyle! Çok beğendim.

Bu kitaptan "Güneşten Sarı Baldan Tatlı"dan aldığım tadı alamadım. Yazar teknik değiştirmiş ve bu kitaba kendini de katarak anlatmış. Sanırım bu yeni anlatımı yadırgadım.
Gözde Bitir Sındırgı'nın çizimlerinin güzelliğine değinmemek ise haksızlık olur.

Yazar çocukların olayları ifade ediş biçimlerini çok güzel gözlemlemiş. Çocukların ağzından yazılmış hiç bir cümleyi yadırgatmıyor.