E-Dergi

Şimdiki belgeseller canlandırmalarla birlikte sunuluyor. Kitap da aynen öyle, sürükleyici bir belgesel tadında. Roma imparatorluğu ve Mısır arasındaki tarihin bu dönemini, askeri, ekonomik ve siyasi olayları ve meşhur figürleri (başta Ceasear ve Antonius) okumak,bir tarih okuması hissi yaşatıyor. Ama bunu bir kurgusal bağlamda yapıyor. Kleopatra'nın hayatını yazan tarihçi Plutarkhos, Shakespeare..vs veya onun hakkındaki filmler...ona dair en temel malzemeleri, dönemin dinamiklerini gözler önüne sererek aklın süzgecinden geçiriyor, eliyor. Kleopatra'yı güzelliği ve kadınlığıyla öne çıkaranlara, onun entelektüelliği, en zor yıllarda 20 yıl Mısır'da iktidarda kalmasını sağlayan siyaseti, ülkesinde başlattığı mimari ve kültürel atılımlarıyla karşı bir portre sunuyor.
Hangi portre abartılı, hangisi daha gerçek? Kleopatra dönüp gelse, bu kadar karikatürize edilmiş hayatına ne der? Kızar mıydı? Belki her şeye rağmen unutulmamış ve hâlâ bir çeşit hayranlıkla anılıyor olmak hoşuna giderdi.

Serinin 3. kitabında Paul'un ikizleri sahneye çıkıyor. Onların vasisi olan hâlaları Alia için hilkat garibesi diyorlar: "zapdedilmiş" İkizler Leto ve Ganimet'in planları, Alia'nın iktidarda kalma ve muhaliflerini yoketme mücadelesi, Babanne Jessica'nın bambaşka bir gezegende alternatif güc ve iktidar yolu planları, eski güç vaizin kimliği ve sözünün gücü, doğaya karşı yürütülen savaşın muhasebesi, gücün payandası olarak dinin kullanılışı, eski müttefiklerin hangi planın tarafını seçeceği, kime sadakat gösterip kime ihanet edeceği veya hangi oyunda piyon ya da yem olacağı, kimin ölüp kimin kalacağı... Tempo hiç düşmüyor. Gerilim ve merak unsuru diri. Fantastik ve mistik ögeler yine siyaset ve din felsefesine karışmış. Oldukça hareketli bir kitap. Herkes sınanıyor, kimi içindeki, kimi dışındakine hakim olma sınavında. Güç dengeleri an be an değişiyor. Güç zehirlenmesi denilen şeyin manzarası çiziliyor bu bölüm. Güç ve iktidar hırsı kaç hayatı telef ediyor. Fantastik olsa da ibretlik.

Çerkes kültürünü merkeze alan bir kurgu okuyoruz. Ayça genç bir istihbaratçı, muhbir olarak Çerkes bir iş adamının yanında işe sokuluyor. Poyraz Şahin– jön– Çerkes birliği başkanı. Bu ikisinin arasında farklar var. Biri tek çocuk ve istihbaratçı babasının işinden dolayı hep yalıtılmış yaşamış. Diğeri kalabalık bir ailenin ortanca oğlu ve tüm ailenin, hatta bir soy ve kültürün sorumluluğunu omuzlarında bulmuş bir adam. Hikayenin elbette aşk kısmı var. Sırlar var, engeller var. Yazarın en iyi kitabı değil belki ama Çerkes kültürü tanıtımı bana cazip geldi. Devam kitabı da olacakmış.

Muaddip Paul Atriedes'i, Dune'u dönüştürmüş, güç ve iktidarı ele geçirmiş, hayal ettiği başarıya ulaşmış görüyoruz bu kitapta. Mutlak başarı ve/ya mutlak güç huzur getirir mi? Zirvedekilerin dertleri yok mu? Bu konumun bedeli ne ola ki? İşin bu kısmını göstermiş yazar.Serinin ikinci kitabı da güç ve siyaset felsefesi yapmaya devam ediyor. Nimet saydıklarımızın bela potansiyeliyle yüzleşiyoruz.Su gibi akıp gidiyor yine. (Benim kütüphaneden aldığım baskıda kağıt kalitesi, sayfa düzeni ve büyük punto kullanımı da okumayı çok kolaylaştırmıştı.)

Kitabı beğenmedim. Kurgunun içinde içki, uyuşturucu,argo, cinsellik var. Zaten alkol, bar, sarhoşluk, esrar, leş gibi kokma sahnelerini çıkartsanız kitabın yarısı gider. Ana karakter esrarkeş bir badboy, her içtiği izmariti yere fırlatıyor. Kız geçmişinde ağır travmalar olan arızalı bir tip, boğucu ruh hâli tasvirleri ve sürekli "kötülüğüne" şeytanlı melekli "derin" yorumlar yapılmış, bir çoğu bana sıkıcı laf cambazlığı gibi geldi.
Kitap tuğla gibi ve küçük puntolu, okuması fiziken de yorucu.
Ben yazarı ve kitaplarını iyi tanımıyorum. Bu, bir serinin ilk kitabıymış, kütüphaneden ödünç almıştım. Serinin devamını okumam zaten.