E-Dergi

Proust'un "Çiçek Açmış Genç Kızların Gölgesinde","Albertine Kayıp", "Mahpus" romanlarını okuyan biri bu kitaptan sayılan kitaplardaki tadı almaz sanırım.
Bir kitabın anlamında "okurun yorumu" büyük önem taşır J.Derrida'da. Doğrudur her okur okuduklarına kendince ve diğerlerinden farklı anlam verir çünkü yaşamı,kültürü, sosyal çevresi diğerinden farklıdır.
Yine de bir sosyete- kent soylu mu deseydim?- yazarı olarak benimsediğimiz, bu haliyle kabul ettiğimiz Proust bu romanında düklere markizlere bunlar arasındaki kıskançlıklara, bunların davetlerine fazlaca yer - belki de romanın tümünü-ayırmış. M.de Charlus'un eşcinsel aşkıyla somutlaşan günahkar iki kentin öyküsü geliyor akla.
Okunması zor bir kitap.

"Gerçeklik uzun ve zorlu bir yoldur, en iyisi bilmemektir." der M. Proust Usta.
Haklı...!
Bir kadına aşık olduğumuzda aslında yaptığımız şey, ruh halimizi ona yansıtmaktan başka bir şey değildir. Bu ilişkide önemli olan karşımızdakinin ne'liği değil, o an içinde bulunduğumuz ruh halinin ne'liğidir. Karşımızdaki derin değildir gerçekte, derin olan ruh halimizdir.
Ancak yine de derim ki ustanın Albertine'ye aşkı, Gilberte'e aşkı kadar derin değildir. Ah ! o ilk aşklar.
Albertine'ler birer silüettir. Onlara yüklediğimiz değerler onlarda olan değerler değil bizim onlara uygun gördüğümüz değerlerdir.
Bilmemek iyidir, bilmek isterseniz bilin ki iyi bakın yanınızdakine o sizin yüklediğiiz değerlerin dışında değerler taşıyor ve bu değerleriyle size ne kadar da yabancı.
Alın ve sorgulayın hayatınızı

Marcel Proust için Albertine - bizim için de sevdiğimiz- bir sözcükten yola çıkıp kalan kısmını okumadığımız ( okumak istemediğimiz belki çünkü kör bir yakalanış hep kolay gelmiştir bize) cümleye benzer.
Gerçekten de yaşamdaki durum budur Beğendiğimiz,anlamını kendiimiz yarattığımız, anlamını kendimizce genişletip bir dünya oluşturduğumuz biridir hayatımızı ele geçiren.
Acaba cümlenin okunmayan kısmında ne vardır? İhtimal, ilerleyen arkadaşlıklarda aşklarda hatta evliliklerde cümlenin kalan kısmı çözümlenir. Gerçek şudur: "Bir görünüp kaybolan" çekim merkezinin kendi ruhunda nice itim merkezleri vardır.

Kafka Prag'da doğan Yahudi,Alman...
Mekanının üstüne üstüne geldiği bir yazar.Yaşadığı kentin dev yapılarının korkusunu yaşar.
F.Kafka'nın bir köpeği anlattığı bu öyküsünü ve diğer yapıtlarını Max Brod olmasaydı okuyamayacaktık.
Kafka'nın vasiyetine uyup yaksaydı şimdi Kafka diye biri, "Kafkaesk Roman" ve " Kafka Okuru" olmazdı.
Bu öykü de "Değişim" öyküsü gibi " Değişim" i anlatıyor.
Bu öyküde de mızıkacı köpekler karşısında korkuya kapılan köpeğin sindiğini, küçüldüğünü anlatıyor. Kafka kahramanları ( belki de aslında kendisi) karşı koymak için büyük gayretler sarf etmezler.
Bu öykü de "Değişim" öyküsünde olduğu gibi sondan başlamaktadır.

"Köpekler içinde bir köpek olduğum günler" sözü değişimin tamamlandığını
vurgular.
Celal Üstel ustanın öncülüğü, Mehmet H.Doğan'ın çevirisiyle iyi bir Kafka öyküsü.

Tomris Uyar'ın okumadığım öyküsü var mıdır ? Vardır ama pek azdır.
"Sekizinci Günah" öykülerinin ortak yönü, yazarın yaşamından izleri taşımasıdır.Burada niyetim Komiser Kolombo gibi iz sürmek değil. Ancak bu aksediş, öykülerin çatısını kuran bu kadınsı açı öyküleri daha iyi anlamamız için bir kapı.
Hemen tümünde kahraman bir kadın. Diğer öykülerine oranla bu kitaptaki öykülerde 1.tekil anlatıcı tekniği fazlaca kullanılmış. Bunu anlatılanlarla yazarın yaşamı arasında bir bağ kurmamızı istediği için yapmış olabilir mi?
NE FARK EDER Kİ!
Sonuçta bu usta öykücü insan yaşamından bir anı alıp bu anın insan üzerinde,insanın geleceği üzerinde neleri yapabileceğini anlatır. Bunu da fazla açık yapmaz. 2. Yeni akımıyla içli dışlıdır.En yakın dostu Cemal Süreya'dır. Turgut Uyar, eşidir. 2. Yeni'nin imgeci yaklaşımından etkilenmemesi mümkün mü?
Bu yapıtında ayrıca öykünün şiir olmadığını ancak öyküde şiirsel bir dilin kullanılabileceğini şiir adlarıyla başlayan öykülerinde ve diğerlerinde gösterir.