E-Dergi

Tutukluluğumun ilk gecesini, sınırdan birkaç kilometre ötedeki askeri kampta geçirdim. Teslim edildiğim subay beni ışıksız, içinde ancak oturabildiğim daracık bir temizlik dolabına sıkıca kilitledi. İşte orada, olayların ciddiyeti kafama dank etmeye başladı. O sırada yakında serbest kalacağıma gerçekten inanıyordum; belki gümrük memurunun dediği gibi iki haftada değil ama altı ay içinde.
“Hoşgeldin,” diye çınladı neşeli bir ses, İngilizce; “infazına kadar burası senin evin. Merak etme, idam cezası genelde müebbete çevrilir,” diyerek güldü, “bir de Türkler habire genel af çıkarırlar.”

Kim gerçek yabancı - bir ülkede yaşayıp başka bir yere ait olduğunu bilen mi, yoksa kendi ülkesinde yabancı hayatı sürüp, ait olacak başka bir yeri de olmayan mı?
İsimlerin yabancı memleketlere ayak uydurma sürecinde muhakkak bir şeyler eksilir - bazen bir nokta, bazen bir harf ya da vurgu. Yabancının isminin başına gelenler pişmiş tavuğun olmasa da pişmiş ıspanağın başına gelenlere benzer - ana malzemeye yeni bir tat eklenmesine eklenmiştir de kalıpta gözle görülür bir çekme olmuştur bu arada. Yabancı işte ilk bu fireyi vermeyi öğrenir. Yabancı bir ülkede yaşamanın birinci icabı insanın en aşina olduğu şeye, ismine yabancılaşmasıdır.

Eğer hayatınızdan memnun degilseniz hayat şartlarınız sizi tatmin etmiyorsa bu kitabı mutlaka okumalısınız.

Daha önce panik atak hastalığını yaşamış bir insan yazmıştır. Okumanızda çok fayda vardır.

Klasik olmasına rağmen ben kitabı yeni okudum. Hastalıklı insan psikolojisi bundan daha güzel anlatılamazdı.sanki benim duygularım ruh halim psikolojim yaşadıklarım soyuttan somuta indirilmişti.sadece okumadım adeta yaşadım kitabı okurken.