E-Dergi

Özünal'ın ikinci kitabı 'Kullanılmış Hayat' diyologlardan oluşan bir roman. Olaylar, Yahudi bir kadının sahip olduğu ruh hastalıkları kliniğinin, doktor kocası tarafından ateşe verilmesi etrafında gelişiyor. Delilik nöbetleri geçiren doktor kocanın ateşe verdiği klinikte üç kişi yaşamını yitirir. Özünal kitabında klinikteki hastalar vasıtasıyla bir sorgulamaya girişip, ilginç diyaloglardan oluşan bir roman çıkarmış ortaya. Bu sorgulamalar sırasında yazar, hastaların iç dünyasına girip sırlarına, vicdan azaplarına değiniyor. Özünal, polisiyeseverlere alternatif bir öykü anlatıyor.

"...Aslında hepimiz, içi mermi dolu, gıcır gıcır bir tabancayla başlarız hayata. Sahip olmanın sevinci ve güçlü olmanın gururuyla bir süre kurcalarız orasını burasını. Sonra gerekli gereksiz, zamanlı zamansız çekeriz tetiğini, uçuşan mermilerin nereye gittiğini düşünmeksizin. Silahın hep elimizde olacağını ve mermilerin peş peşe patlayacağını sanırız. Oysa günün birinde tetiği çektiğimizde, tabancadan 'çılık!' diye bir ses gelir. Telaşla tetiğe basmaya devam ederiz, ses değişmez; 'çılık, çılık, çılık..." TESK, Yaba, Ümit Kaftancıoğlu gibi yarışmalarda çeşitli ödüller kazanan Zafer Berke, 'Öyküler' alt başlığıyla yazdığı, on beş öyküden oluşan kitabında hayatın içinden izlenimler aktarıyor.

1992-1994 yılları arasında Güneydoğu'da öğretmenlik yapan Bilal Civelek yaşadığı sıkıntılı dönemleri anlattığı 'Bir Nefeste Güneydoğu' alt başlıklı 'Dokunmayın Portakalime'de, terörü öğretmen ve öğrenci gözünden ele alıyor. Şiddete bizzat tanık olan ve can güvenliği olmadan hayatlarına devam etmek zorunda kalmış insanların öykülerinin anlatıldığı kitapta, o dönemlerde okul çağındaki çocukların geçirdiği ruhsal sorunlara, yoksulluğa ve böyle bir ortamda o çocuklara eğitim veren öğretmenlerin durumuna değiniliyor. Terör ile eğitimi ters orantıyla aktaran yazar, o günleri yaşamış bir nesil ile günümüz Türkiye'si arasındaki ilişkiyi sosyolojik bir bakışla anlatıyor.

Koreli şairin ilk ve tek kitabı olan Açelya Çiçeği'inde, şairin şiirlerinden seçilen doksan şiir bulunmakta.
Gim So-Vol, yaşama gözlerini erken yummuş (otuz iki yaşında) bir şair. Gim So-Vol ya da yabancı kaynaklarda geçen ismiyle Kim So-Vol, 1902-1934 yılları arasında yaşamış. Kuzey Kore'de doğmuş. İki yaşındayken, babası, Japon askerlerinin zulmüne uğrayıp akıl hastası olmuş. Gim'i, madencilikle uğraşan dedesi büyütmüş. İlkokulu Namsan'da okuyan Gim So-Vol, bu sıralarda Kore'nin ünlü şairlerinden ve Batı şiirlerini ilk defa Koreceye çeviren Gim Og'un önderliğinde öğrencilik dönemi geçirmiş. Gim So-Vol, Gim Og'dan etkilenerek şiir yazmaya başlamış ve bu yeteneğini daha da geliştirmiş. Şairin 1922'de yazdığı 'Rüya', 'İlerde Bir Gün' ve 'Açelya Çiçeği' adlı şiirleri ilk defa Yaratma adlı şiir dergisinde yayımlanmış. Bu şiirler, halkın duygusunu temel alan 'minyo' tarzında kaleme alınmış. Minyo, acıklı folklor motifleri içeren hece ölçülü Kore halk şarkısı tarzında üretilmiş şiirlere verilen ad. Gim So-Vol, minyo ile modern şiir tarzını birleştirerek yeni bir şiir formu geliştiriyor ve adı da yavaş yavaş tüm ülkeye yayılmaya başlıyor...

John Berger Picasso henüz hayattayken, onun hakkında eleştirel bir bakış açısıyla kaleme aldığı, Picasso'nun Başarısı ve Başarısızlığı adlı kitabında (bu kitabın Türkçeye kazandırılmış Picasso hakkındaki tek eleştirel kitap olduğunu belirtelim) bu dönemi daha farklı yorumlamaktadır. 'Mavi Dönem'e ait resimleri aşırı nostaljik ve özentili bulduğunu belirten Berger, detaylar üzerinde çalışırken bütünü gözden kaçırma tehlikesinin var olduğunu vurguluyor: "Picasso'nun, başka her şeye egemenmiş gibi görünen ruhuyla ilgileniyorsak, amacımız açısından şu noktalar can alıcı önem taşır: Picasso Paris'e gelmek zorunda olduğunun, çünkü İspanya'da mesleğinin geleceği olmadığının farkındaydı; Paris'te modern bir Avrupa kentinin sefaletiyle yüz yüze geldi vahşi acılarla hezeyanı birleştiren bir sefaletti bu; Picasso buna, daha yalın, daha ilkel yaşam biçimlerini idealize ederek tepki gösterdi. (s.55)"