E-Dergi

"müzik başlar başlamaz kafamızın içindeki gürültüler susar" diyor sagasti. bach'ın goldberg varyasyonlarından başlayarak çağrışımlarla ilerliyor. yedi bölümden oluşuyor. müziğe, resme dair bolca anektod var. bunlarla da sınırlı kalmıyor. pek çok şeye değiniyor. galeano lezzeti var metinlerde. sanki galeano müzik hakkında bir kitap yazmış gibi. benim gibi müzik delisi olanlar için harikulade bir şölen.

beklentim büyüktü. bayıla bayıla okurum diyordum. on öykülük toplam hayli zayıf bir öyküyle başlayınca şaşırdım. ikinci öykünün klişe olması yetmezmiş gibi duyarlılık kastığını görünce irkildim. kaldı sekiz bari onlar iyi olsun derken üçüncü öyküde melih gökçek'e de sallayınca tükendi sabrım ama olsun inatla ilerledim. aynı vasatlıkta ilerledi kitap. "bayram" gibi berbat bir öykü var mesela. ne anlatıyor, ne demek istiyor niye bu kadar ajitasyona dalıyor anlayamadım. "bir dost" da aynı berbatlık ve anlamsızlıkta. "yangınlar"da bildik bir arzuyu bu kadar güzelleye balladıra anlatınca ne oluyor anlayamadım yine. bir tane bile mi iyi öykü olmaz. olmayınca olmuyor. onda on berbatlığa şaşırdım. yoksulluk, adaletsizlik, kadına şiddet, kayıplar, faili meçhuller, kürtlere yapılan haksızlıklar vb temalar üzerine kurulmuş öyküler. aşırı klişe çatılar üzerinde yeni hiçbir şey söylemeden geziniyor. öykü görünümlü bu vasatlığa maruz kalmak istemezdim.