E-Dergi

Seneler kişisel, toplumsal ve hatta global bir bellek metin oluşuyla yazarın diğer otobiyografik eserlerinden apayrı bir yerde duruyor. Cesur detaylarla otobiyografi türüne getirdiği yeni soluğun yanısıra 1940'lardan 2000lere geçişi, siyasi meselelerin toplumu ve bireyleri ne kadar etkilediğini, kadın mücadelesini, teknolojinin hayatları nasıl değiştirdiğini, tüketim toplumunun oluşumunu, sadece Fransa değil tüm dünyadaki etkilerini böylesi duru bir dille anlatmayı başararak toplumsal bellek ve yakın tarih yazını açısından benzersiz bir ilke imza atmış Ernaux. Takdir ederek, ilham alarak ve yakın geçmişe dair izdüşümlere dair hislerimizin benzerliğine şaşırarak okudum. Hem üslup hem içerik açısından kesinlikle nevi şahsına münhasır bir eser.

"Kendisini hiçbir yere ait hissetmiyor, bilginin ve yazının dünyası hariç."
***
"Yaşayamadıkları zamanın sızısını hep içlerinde taşıyacaklardı..."

İtalo Calvino'nun kurgu şaheseri. Okuma sürecim çok hızlı ve akıcı olmasa da, doluluğuyla, sıradışı kurgusuyla en'lerimin toplandığı bir kitap oldu: Okuduğum en ilginç, en müthiş zeka ürünü, ve okumak eğer zekayı geliştiriyorsa beynimin sınırlarını zorlamasıyla zekamı en çok geliştirdiğini düşündürdü bu kitap. Okur ve yazarlık, okuma ve yazma eylemleri üzerine geniş ufuklar kazandırdı. Ayrıca hakkında onca şey okuyup da ne olduğunu tam olarak çözemediğim postmodernizmin ne olduğunu da tane tane anlatmış. Hatta bu kitap postmodernizmin sadece kağıda ve mürekkebe dökülmüş değil, adeta ete kemiğe bürünmüş, can bulmuş hali demek mümkün. İyi bir okur iddiasına olanların ve belki bir gün yazar olma umudu taşıyanların başucu kitabı olmalı.

Diğer Dostoyevski eserleri kadar akıcı olmasa da kendine bağlayan ve hızla okunan bir kitap. Dostoyevski'nin etkili gözlem gücü ve muhteşem karakter tahlilleri kendini belli ediyor. Öylesine etkilenmişim ki, bitirdiğimde sanki ben girip çıkmıştım hapishaneye, ve ben alabildiğine yorgundum.

Canımı en çok yakan, hastane bölümündeki vebadan ölen gencin arkasından diğer hasta mahpuslardan birinin "Bunun da bir anası vardı!" deyip köşeye çekilmesi.

"Duyduğuma, okuduğuma göre, başkasına karşı çok büyük bir sevgi duymak, aynı oranda bencilliğe delalet edermiş."

"Her şeyi fazlasıyla anlayıp, her şeyi büyütmek hastalığı"ndan muzdarip olan yeraltı sakinlerinin el kitabı. Dostoyevski'nin, gizli rakip/düşman ikiz izleğini, kendisiyle ve çevresiyle sürekli çatışma halinde olan karakterleri ve daimi bir Kasveti hakim kılarak yarattığı "yeraltı evreni"ni en açık olarak ortaya koyduğu bu kitap, onun eserleri arasında kendine has yerini koruyor ve edebiyat dünyasının da zirveleri arasında yer alıyor.
"Her insanın yalnız kendine saklayacağı sırları bulunur. Bunlardan başka, kendi kendimize bile açmaktan çekindiğimiz konular vardır ki, bunların sayısı şerefli bir insanın dağarcığında bile hayli kabarıktır. İnsan kendi kendine karşı tamamıyla samimi olabilir mi?
*
"Hangisi daha iyidir, kolay elde edilmiş bir mutluluk mu, yoksa insanı yücelten acılar mı? Evet, hangisi daha iyidir?
*
"Bizi tek başımıza bırakın, elimizden kitapları alın, o saat şaşkına döner ne yana gideceğimizi, kimden yana çıkacağımızı, kimi sevip kimden nefret edeceğimizi bilemeyiz."

Tüm Dostoyevski kitapları gibi başarılı psikolojik tahlilleri ve Kasvetli havası ile kendini belli eden kitap.

"Kendimi bundan böyle tümden okumaya verdim. Kitaplar bütün varlığımı sardı, hayatımı doldurdu... Az zaman içinde kalbim, kafam okuduklarımla doldu, hayalgücüm o derece güçlendi, genişledi ki, çevremdekilerle ilişkimi kestim neredeyse. İçine atılmayı özlediğim, durmadan hayalimde yaşattığım hayatı kader bana eşikten gösteriyordu."