E-Dergi

İronileriyle güldüren nadir Dostoyevski kitaplarından. Velçaninov'un kitabın girişindeki sıkıntılı hâlleri, Yeraltından Notlar'ı anımsatıyor. Tüm Dostoyevski kitapları gibi hastalıklı karakterleri
ve muhteşem tespitleriyle kesinlikle okunası bir kitap. Uykusuz geçen gecelerde alınıp asla uygulanmayan kararlar ile ilgili olarak da şu muhteşem satırlara sahip:

"Doktor, uykusuz gecelerde düşüncelerin, duyguların değişmesine, hatta ikileşmesine 'aşırı derecede düşünen, duyarlı' her insanda rastlandığını söyledi. Geceleri, uykusuzluğun etkisiyle insanların hayat akışlarını birden ve kökünden değiştirmeleri sık sık olurmuş. Durup dururken son derece kesin kararlar verilirmiş. Şüphesiz bunlar bir dereceye kadar olağan sayılırmış."

Yaşar Kemal'in tüm eserleri gibi muhteşemdir. Oturduğunuz yerden sizi Çukurova'nın dağlarında, ovalarında, köylerinde gezdirir. Memet'le beraber umutlanır, Aşık Ali'nin türküleriyle dertlenir, Hösük'ün asabiyeti ve merhameti harmanlamasına şaşırır, en kötüsü Yusuf'la sıtmalanır, ve elbette Memet Çocuk'la koca boynuzlu öküzün hayalini kurarsınız. Sıcağa ve sivrisineklere meydan okur, kimi hor görülür, kimi de ağalar gibi ağırlanırsınız tereyağlı bulgur pilavı,bamya aşı ve ayran ile. Umudunuzu hüyükteki o kadim nar ağacına bağlarsınız. Böyle bir şeydir işte...

"Zengini kim olsa sever, iş fıkarayı sevmekte."

Avanos'lu gazozcu Mevlüt'ün oğlu Ercan Kesal'ın çocukluk, gençlik ve mesleki anılarını yazdığı, adını da babasının ürettiği Peri Gazozu'ndan alan kitap. Gerçek hikâyeler okumak her zaman tedirgin eder beni. Kurgu değil de yaşanmış diye daha çok etkilenir, daha çok üzülürüm. Bu kitapta da böyle oldu. Bozkırın ortasında küçük bir kasabada insan hayatının ucuzluğunu, olmayasıya hayatları, olmayasıya ölümleri ne kadar sade ve samimi olarak anlatmış Ercan Kesal. Bu kadar akıcı ve samimi bir anlatım edebi bir başarı kesinlikle.
"Hayatımın en güzel en coşkulu ve en pırıltılı yılları, imkansızın farkında olmadığım yıllar"
***
"Oğlum 'ben büyüdüm' diyor, demek ki ölebilirim artık..."

Bir solukta bitiverdi bu kitap. Yüreğe dokunan satırları var:
"Ey duymayan insanı,
Ey hayat dedikleri büyük kusur."
***
"Beyhude insanın yuva arayışı ama
Yine de yuva arar insan."
***
"Ben bu çıldırmış vaktin, ben bu yılan zamanının
Paramparça edilmiş şairiyim. Ne diyeyim!"

Çocuk yetiştirmede anne babanın çocukla birlikte hatta belki de daha fazla kendilerini geliştirmeye odaklanmaları gerektiğini vurgulayan kitap. Anne babalar için ilham verici, harika bir kaynak. Yazarı Doğan Cüceloğlu'nun ruhu şâd olsun.

"Akıllı anne baba bilir ki, sevdiği ve değer verdiği insanlara yapabileceği en büyük hediye, kendini geliştirerek olabileceği en iyi insan olmaktır.