E-Dergi

Azeri yazar Elçin’in on dört hikâyesinin bulunduğu kitapta, yazarın hikâyelerini, hikâye anlayışını, dil ve üslubunu inceleyen geniş bir bölüm de yer alıyor. “Çardak” ve “Baladadaş’ın Düğün Hamamı” başlıklı hikâyeler çok güzel. “Bülbülün Nağılı” hikâyesi tamamen Azerbaycan Türkçesinde basılmış.

Sait Faik’in hiç yayınlanmamış, yarım kalmış hikâye ve yazılarının yer aldığı kitabın baskısı güzel. İlk defa yayınlanıyor olmaları ilgimi çekti. Bazılarının tamamlanmış ya da değiştirilmiş halleri, yazarın diğer kitaplarında mevcut. Akademik bir havası var.

Cihan Aktaş, hikâyeye fazla zaman ayıran bir okur olarak takip ettiğim ve hiçbir kitabını okumakla pişman olmadığım nadir hikâyecilerden. “Alnındaki Işığın”, “Boşluk”, “Fırat’a Giden Ömür” zikredilmesi gereken hikâyeler. Toplumdaki değişimlerin, dönüşümlerin anlatıldığı "Alnındaki Işığın" hikâyesi çok etkileyici.
“Bir yıl sonra serbest kalacaktı. Bunu ona yazdım, dışarısı bıraktığı gibi değildi. Bir profesyonelleşmedir sürüp gidiyordu. Şirketleşen, kravatla dolaşan radikaller. Fatih Camii avlusunda bayrak yakan mücahitlerin çoğu ortalıkta gözükmüyordu. En muhalif aydınlar bile partiye sıcak bakıyordu bugünlerde. Tarifeli, sınıflı, paralı, profesyonel hizmetkârlar ve faaliyetçiler devri başlamıştı. Fanatikliğin, kişinin bireyselliğini ve düşünme gücünü, bir de güzelliği görme yeteneğini öldürdüğünü o da düşünmeliydi.” (s. 49)

Şairin bütün şiirlerinin toplamı. Birinci hamur kâğıda yapılan baskının, bence, tek kusuru sayfa israfı yapılması. Çok defa, bir sayfada iki satırın olması estetik gereklilik gibi görünse de, kitabın hacmini genişletmekten ve kitaplıkta kapladığı yeri artırmaktan başka işe yaramıyor.

Şair Mehmet Aycı, bence şairliğinden çok denemeye ağırlık vermeli. Zira şiirleri gibi, denemeleri de okuru mest ediyor. Denemeler, bir kahvede oturmuş, yazarla muhabbet ediyormuşçasına sarıyor okuru.