E-Dergi

Hayat Gerçeğe Yürür bir ilk kitap. Geçmişte insanımızın; dil, din, ırk ayrımı gözetmeksizin birlikte yürüttükleri bir hayatı anlatan “Şekür Efendi” hikâyesi güzel. Yazarın duygu yoğunluğu bütün hikâyelerde çok belirgin. “Ihlamurlara Ağlamak”, “Ayva Çiçek Açmayınca” etkilendiğim hikâyeler oldu.

Edebiyat severlere duyurulması gereken, ancak öne çıkmayan, çıkarılmayan hikâye kitaplarından biri. Anlatımların bir yerinde mutlaka kendinizi, çocukluğunuzu buluyorsunuz. Öylesine akıcı ve sade. “Hayat matinesinin son seansına yetişmekten asla kaygılanmayan ve dönüşü meçhul son bileti elinden düşürmeden büyük bir sükûnet ve emsalsiz bir sabırla göğsüne gömerek sırasını bekleyen ve curcunalı yaşama müdahil olamayacağını idrak ederek nefes alıp vermeye devam eden kaç kişi kaldı ki şu bezirgânda...” Bu satırlar, "Son Nefes" Öyküsünden. (s. 56)

Balık ve Tango, son yıllarda okuduğum en güzel hikâye kitaplarından biri. Anlaşılır, açık bir ifade tarzı. Toplumun her kesimini yansıtan olaylar örgüsü. “Mavi Şavrole”, “Dikey Geçiş”, “Aferin”, “Sümbül İle İsmail”, “Her Doğan Ölür”, “Hoşça Kal, Madam Ju-Ju”, “Kafesteki Kuşlar”, “Mersiye-i Zâhide” severek okuduğum hikâyeler oldu.

“Âşıklar vardı; asasını fersahlarca ötelere atan ve uzak iklimleri vatan yapan âşıklar...
Âşıklar vardı; koca bir milletin kaderini sırtına alan ve suya seccade salan âşıklar...
Âşıklar vardı; dünyayı bir lokma ve bir hırkadan ibaret bilen ama bir bakışta bin gönle isabet eden âşıklar...
Ve âşıklar vardı; gülü solmayan, keşkülü dolmayan âşıklar...” (s. 13) Ömür Ceylan, "Önce Aşk Vardı" diyor ve okuru aşk yolculuğuna çıkarıyor.

Usta işi öyküler. Adından anlaşılacağı gibi doğu öyküleri. Bu bölgeyi tanımak isteyenler için edebi bir kılavuz. “Annem ve Ben”, “Fal”, “Konuşma”, “Kim” öykülerini beğenerek okudum.