E-Dergi

Güzel bir yorum ama BK'nin ne olduğunu düşünüp bulmak zorunda kalmak biraz konforumu bozdu :) Bilimkurgu gibi bir kelimenin gerçekten böyle bir kısaltmaya ihtiyacı var mı ya da daha doğrusu bizim böyle bir kısaltmaya ihtiyacımız var mı?

Ortalarındayken kitaba biraz ara verdim ve Asimov'un en uzun sürede okuduğum kitabı oldu. Bunun tek sebebi ise önce, bana bir yaz gecesi balkona çıkıp yıldızlara baktığımda sanki oralara gitmek çok kolay bir işmiş gibi hissettiren muhteşem Vakıf serisini peş peşe ara vermeden okumam ve hemen ardından Vakıf serisiyle ortak karakterler içeren ve tam bir uyum halinde olan Robot serisini de okumam. "Galaktik İmparatorluk Serisi" adlı üç romanın bu iki serinin arasındaki dönemi anlatacağını düşünsem de tam olarak öyle değil gibi görünüyor. Bu kitap, Vakıf serisinin ilk kitaplarıyla aynı dönemde, Robot serisindense çok önce yazıldığı için bazı tutarsızlıklar var. Mesela bu kitabın başlarında dünyayı bir savaşın radyoaktif hale getirdiğinden bahsediliyor. Robot serisine göreyse durum farklı. Okuyanlar bilir. Ancak yine de kendi içinde değerlendirildiğinde oldukça sürükleyici ve karakterlerle bağ kurması kolay bir kitap.

Birkaç gün içinde yarısına geldim. Bugüne kadar okuduğum en sürükleyici akademik metin. Muhtemelen benim şahsi ilgimden ötürü böyle. Arap tarihini İslam'ın çok öncesinden anlatmaya başlıyor, kuzeyin, güneyin, göçebenin, şehirlinin kültürel özelliklerini gayet incelikle ortaya seriyor. İslam'a temel oluşturmuş olabilecek eski inanç ve uygulamaları tek tek anlatıyor. Sonra da genelde dindar ağızlar tarafından anlatılagelen gönül ve iman vurgularıyla dolu hikayelerin parasal yönlerini açığa vuruyor.

Yeni başladım sayılır. Kendi içinde iyi hoş ne ala. Tek sıkıntım şu. Ben Vakıf serisinden sonra Robot serisini okudum. Bu iki seri birbiriyle -bilhassa Daneel ile- açıkça bağlantılıydı. Galaktik İmparatorluk serisini de Robot ile Vakıf arasındaki bir dönemde geçtiği, seriyle bağlantılı olduğu beklentisiyle açtım. Ancak daha ilk birkaç sayfadan Robot serisinin sonuyla uyumlu olmadığını gördüm. Orada dünyanın radyoaktifleşmesi çok daha farklı bir hikayenin sonucuydu, bu kitaptaysa sadece bir nesil önce yağan nükleer bombalardan bahsediliyor. Yani canımı sıkan tek şey Robot ve Vakıf ile %100 uyumlu olmaması. Bunun haricinde güzel.

Daha önce Marquis de Sade'ın Justine'ini okurken biraz gözlerim nemlenmişti. İlk defa Yu Hua'nın Yaşamak'ı bana gözyaşı döktürdü. Özellikle son 30 sayfa aşırı duygusaldı. İçindeki karakterler ise bambaşka. Youqing bana gerçekten tanıdığım ve gerçekten ölen birini hatırlattı. Bu yüzden beni en çok duygulandıran karakter o oldu. Fengxia ve Jiazhen de çok derin ve insanı hislendiren karakterlerdi.