E-Dergi

Stefan Zweig kaleminden #dünyafikirmimarları üçlemesinin son kitabı olan "Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar" ı okudum. Bu kitapta Zweig kendi otobiyografisini yazan, kendini tanımaya çalışan üç ünlüyü, Casanova, Stendhal ve Tolstoy'u incelenmiştir.

Zweig bu üç kişiyle otobiyografinin üç aşamasını göstermeye çalışmıştır: Casanova'da saf otobiyografi, Stendhal'de psikolog otobiyografi, Tolstoy'da ahlakçı otobiyografi. Her üçü de (Casanova, Stendhal, Tolstoy) evreni (makrokozmos) yansıtmayı, hayatın çeşitliliğini anlatmayı değil, kendi Ben'lerinin dünyasını (mikrokozmos) evrene açmayı, sanatlarının en önemli görevi olarak görmüşlerdir.

Bunun dışında bir başka yeni unsur da yazarın kendine bakışını gözlemlemektedir, bu yeni unsur vicdanın acımasız gözüdür, her sözcüğün gerçekliğini, her düşüncenin saflığını, her duygunun devam eder etki gücünü gözlemler: Burada kendini anlatma, merakla kendini sınamayı aşar ve kendini yargılamaya dönüşür.

Kitabımızın baş karakteri olan kadın tam bir kimlik değiştirme uzmanı...
İlk başta Holly(Melek) olarak çıkıyor karşımıza, sonra bir bakmışsınız Lili(Fahişe) olmuş, sonunda da Iris(Terörist) kimliğiyle bizi büyülüyor.
1970'li yıllarda büyük bir gazetede çalışan gazetecimiz Londra'ya gider ve orada Holly ile karşılaşır ve onunla röpörtaj yapar. Türkiye'ye döndükten sonra telefonu çalar. Holly ülkeye döneceğini ve onunla görüşmek istediğini söyler. Böylelikle Holly, Ferit ve gazeteci ile başlayan girdap derinleşerek bir dehlize dönüşür.
Aynı kadının şaşırtıcı üç karakteri ile soluksuz bir okuma, dönemin gerçekleri, sağ-sol olayları, ermeni terör örgütü ASALA cinayetleri, çok acı ki zamanında bu ülkede vergi rekortmeni olan Matilt Manukyan'ın hikayesi...
Devlet, mafya, genelev patroniçesi üçgeninde soluk soluğa bir dönem romanı.

Filmini defalarca izlediğim muhteşem eseri okumak büyük mutluluk, şimdi film ile bütünleşti. Tabii ki film eksik kalıyor, fakat kitabı okuyup tekrar filmi seyredince içinizde farklı bir duygu filizleniyor.
Bu muhteşem eser için yorum yapmaya benim kelimelerim yetmez.
Öyle farklı bir dünya bekliyor ki sizi sona ulaşmak için sabretmek gerekiyor. Yazarın muhteşem betimlemeleri, katıksız temiz bir aşkın hikayesi, Ortaçağ Fransa'sının özeliikleri ve yaşamı hepsi bir bütün oluşturuyor. İlk 150 sayfada yazarın kilise, Fransa ve ortaçağ yaşamı ve insanları hakkında detaylı verdiği bilgiler bazı okurları sıkabilir. Sonra ortaya çıkan Notre-Dame'ın ucube zangocu Quasimodo'nun o çirkin görüntü altında taşıdığı büyük aşk ve merhamet sizi büyülüyor. Esmeralda'nın hazin sonu, Quasimodo'nun aşkının büyüklüğü son sayfada kalbinize kazınıyor.
Bu muhteşem eseri mutlaka okuyun ve okutturun. Tabii filmini de izleyin. Gönülden tavsiyemdir.

Mehmet Rauf benim ruhuma sanırım hitap etmiyor, zor bir okuma oldu. Kitap yarım bırakma huyum olsa kesin bırakırdım.
Diyaloglar ruh sıkıntısı verdi.
Severek okumadığım eserlerden biri oldu.
Tabii ki içinde bir kaç sıkıcı kitap olsa da asla kendi edebiyatımızın bu muhteşem seçkisini okumaktan vazgeçmiyorum.

"Dünyanın Kıyısındaki Kafe" kitap alışverimde sepeti tamamlamak için aldığım bir kitaptı. Şimdi kitap bitince düşünüyorum benim kendimde eksik olan, kaçırdığım hayatı sorgulatan bu kitabı okumam gerektiğiymiş...
Gerçekten hayat bir hedef için koşarken akıp gidiyor, anın tadını çıkarmak ve o an'da kendin için bir şeyler yapıp mutlu olmak işin sırrı ve gerçekliği.
Kitabı anlatamayacağım gönülden tavsiyemdir okuyun ve okutun...