E-Dergi

Osmanlı'nın kuruluşundan, dolayısıyla Osman Bey döneminden başlayıp, Yavuz Sultan Selim'in ölümüne kadar geçen süreci anlatıyor kitap. Ziya Nur Aksun merhumun kendine has üslubu eseri okunur kılan unsurlardan birisi. Pek çok konuya açıklık getiriyor, en önemlilerinden birisi de devletin bekaası için kardeş katli durumu... Osmanlı tarihine ilgi duyanlar için tavsiye edilebilecek bir kitap.

Türkçe'nin en büyük romancılarından birisi olan Peyami Safa ile ilgili bir Nezat Kösoğlu çalışması. Önsözünde de belirttiği gibi, bu kitaba bir ihtiyaç var mıydı? diye soruyor insan önce. Çünkü zaten yine Ötüken'den çkmış olan Beşir Ayvazoğlu imzalı bir Peyami Safa kitabı zaten vardı. Ancak burada Safa'nın edebi yönünden çok yazı içzigisin takip ediyor Kösoğlu ve onu biraz da kendi penceresinden anlatıyor. Ömrünü yazarak geçirmek zorunda kalan o büyük ustaya bir kez daha saygı duyuyorsunuz kitabı okurken, bir de eserlerindeki psikolojik tahlilerin sebeplerinden ve yansımalarından biri de yaşadığı o talihsiz evlilik mi acaba diye sormadan edemiyorsunuz...

Ön yargıyla yaklaştığım bir kitaptı doğrusunu söylemek gerekirse. Neden, bilmiyorum ama öyleydi işte... ( Belki de yıllar önce okuduğum Pinhan'ın bende bir etki bırakmamış olmasıydı sebep... )
Sonra elime aldım ve biraz başlayayım, bir haftaya bitiririm diye düşündüm. Ama bence mükemmel bir kurgu ve çok üst düzey bir eser. Kusursuza yakın bir roman diyebilirim. Hakikaten çok beğendim. İki gün içinde bitti, epeyce yer etti içimde.

Kitaba ismini veren kişi İskender'se de hikaye sadece onun değil onun büyük ailesinin hikayesi aslında. 1950'li yıllarda Fırat Nehri kenarındaki bir köyde başlayan ve İstanbul'a, daha çok da Londra'ya kadar uzanan bir aile hikayesi. İskender'in annesi Pembe ile onun ikiz kardeşi Cemile... Baba Adem, Adem'in sarhoş babası ile annesi Ayşe ve kardeşleri Tarık... İskender'in kardeşleri Yunus ve Esma. Roxana ve Elias... Biraz karışık gibi görünse de son derece başarılı bir roman. Bana kısmen Midak Sokağı'nı hatırlattığı yerler de oldu olay örgüsü bakımından. Tavsiye ederim...

Yazarı bir röportajında şunları söylemişti kitapla ilgili;
"İlk eserleri her yazar için otobiyografik çizgiler taşır; bunda da durum böyle. Çok sevdiğim ve yaşadığım Samsun’dan kopmam mümkün olmadı. Zaten bence böylesi bir sevda hikâyesi İstanbul’da değil olsa olsa taşrada yaşanabilirdi. Temrin Dergisinde Hatice Eğilmez Kaya’nın çok güzel tespit ettiği gibi, “Yaşanan her duygu gibi aşk da oluştuğu şehrin özelliklerini yapısına nakşeder.” Bu nedenle bence bu hikâye -illa da Samsun’da- geçen bir sevda hikâyesidir. 1999 yazının Samsun’unu geziyoruz aslında Yavuz ve Tuğçe ile birlikte. Bir de Samsun’un Türk edebiyatında Akın Üner’in Çalı Harmanı ile Zerrin Koç’un Islak Kentin İnsanları kitapları dışında çok fazla yer bulamamış olması da etkiliydi tabii bu yer seçiminde. Okurların ‘bildiğimiz mekânlar’ tepkileri de gayet güzeldi. Hakikaten de bildiğimiz mekânlar; Atakum Eğitim Fakültesi, Gençlik Parkı, Meydan, Mecidiye, Çiftlik, eski otogar, Doğu Park, Bulvar… Bir de şunu ilave edeyim; Samsun benim memleketim. Şehirlerin gelenekleri, ruhları vardır ve içinde yaşayanları derinden etkiler. Benim karakterimi, hayat görüşümü şekillendiren unsurlardan birisi de Samsunluluğumdur. Bu anlamda şehrime karşı bir borcum olduğuna inandım hep..."

Eylül 2011'de vefat eden Kırımlı yazar Cengiz Dağcı ile ilgili Marmara Üniversitesi Türkiyat Enstitüsü tarafından düzenlenen sempozyumda sunulan bildirilerin yer aldığı bir derleme eser. Dağcı okurlarını fazlasıyla tatmin edecek, onu birçok yönüyle ele alan bir bir kitap olmuş. Dağcı'nın Kırım ve Türk dünyası için ne kadar önemli ve büyük bir yazar olduğunu bir kere daha hissediyorsunuz. Kitabın bence en ilgi çekici yanı ise İngiliz damadı, Frank Posner'in İsa Kocakaplan'a gönderdiği maillerdeki Dağcı ile ilgili iddiaları ve onu anlatan bir kitap yazacağını ifade etmesi. Pek tekin birisi olarak görmediğim Posner'in kitabını merakla bekliyoruz; bakalım neymiş bizi çok şaşırtıp, üzecek olan gerçekler!