E-Dergi

amin'in tüm kitaplarını okuduktan sonra bu kitabı sıkıcı geldi. İlk sayfalardaki heyecan akıcı anlatım ilerledikçe tekrara, monotonluğa ve gereksiz anlatımlara dönüşüyor. tarihi olaylardan bahsederken ana temadan uzaklaşıyor. eski amin becerisi bu kitapta yok. tarih ağır basarak kitabın karakterini bile silikleştiriyor. sıkılabilirsiniz.

tek kelimeyle anlatırsam, hayal kırıklığına uğradım. ilk sayfalarda niye ve nasıl başladığının ayrıntılarına girmeden anlatmış. bazı yerlerde işine geldiği gibi miladi takvimi, bazı yerlerde hicri takvimi baz alıyor. bir formül olmadan istediği sayıları istediği kelimeleri alarak kendine göre oynuyo onlarla. Evet ilginç, evet çalışmış ama bence yeterince değil. matematik derslerine problem çözdüğünüzde hocanıza doğru sonucu verseniz bile cevabı kabul etmez çünkü formüle uymamıştır gidiş yolunuz. ömer bey'in de sonuçları doğru olsa bile kesin bir formül yok ortada...

felsefeyi romanla anlatma başarısına sahip Gaarder, bu kitabında da akıcılığı kurgusu ve sizi merak ettiren konusuyla felsefeyi avucunuzun içine koymayı başarmış. Çok keyifli(komik değil) bir kitap.ismine kanıpta iskambil kağıtlarının anlamı ile ilgili bişeyler umuyorsanız yanılırsınız. felsefeden hoşlanmayanlar bile rahatlıkla kitaptan zevk alacaklardır. baba oğulun yolculuğuna eşlik etmek inanın çok hoş.

kitabı bir solukta bitirdim. fenerbahçe tarihini çok güzel anlatmış. yorumlara yer vermeden olayları olduğu gibi aktarmayı başarmış. özellikle resimlere bayılmamak elde değil. bayağı zorlu bir araştırmanın bir sonucu gibi görünüyor. bir de kitapta en sevdiğim bölüm; önemli maçlara ayrı yer vermesi ve bu maçlarda soyunma odalarında geçen konuşmaların olduğu bölüm... fenerbahçeliyim diyen herkesin okuması değil sahip olması gereken bir kitap. yazılarıyla ve konuşmalarıyla önceden de beğendiğim altan tanrıkulunun böyle bir kitap çıkarmasını bekliyordum. elinize sağlık... umarım ilerde yine fenerbahçenin başarılarını yazacağı fenerbahçe tarihi-2 adlı kitabı da yazma şansına sahip olur.

anlaşılan artık her konu hakkında söyleyecek iki lafı olan herkes kitap yazmaya başlamış. inanın abartmıyorum. yazarın dene(ye)me olarak yazdığı yazılarda bence diyerek başlayıp 2 cümlede özetleyeceği şeyi uzatarak kitap haline getirmiş. karşısındaki ile günlük konuşma yapıyormuş gibi, fikirden uzak, edebiyattan yoksun ve kesinlikle yetersiz bir kitap...