E-Dergi

Dergimiz Hasan Aycın’ın çizgisinin ardından Mete Çamdereli’nin “Kentin Simge Düzeni ve Mahmut Coşkun’un “Modernizm ve Postmodernizm Gölgesinde Biçim Aramak” denemeleriyle okuru karşılıyor.
Kasım sayımızın öykücüleri: Cemal Şakar, Ahmet Sarı, Aynur Dilber, Ömer Çelik ve Rıfat Eroğlu.

Ne güzel duadır:
“En hayırlı insanlara çıksın
Gittiğin bütün yollar!”
Sabret!
Allah geciktiriyorsa
Güzelleştiriyordur…
Çektiğin zahmet gün gelir
Rahmete dönüşür.
Sabret!

İnsanın taş yemeye ihtiyacı yok diyorsun. Öyleyse şunu düşün: İnsanın ihtiyacı olandan fazlasını elinde tut¬ması kendisi için taş gibidir. Bu yalnız mallar, servet, güç gibi nesnelerde geçerli değil. Merhamet, şefkat, tevazu gibi şeyler için de böyle. Bilgi için de böyle. Eğer herhangi bir şey insanların istifadesine açıksa ancak istifade edildiği kadar o “şey” olur, o şeyden istifade edilmezse artık o taş¬tır ve gerçekten onu istifadeye konu etmeksizin kullananlar taş yemiş olurlar. Sana yaramıyorsa bırak başkasına yarasın. Sana yaramadığı halde sende olan hem senin hem başkasının aleyhinedir. Taşları yeme, taşları yemek yasak.”

Hayat hızla akıp gidiyor ve yapmak istediğiniz şeyleri yapmaya başlamak için en iyi vakit “tam şu an.”

İnsan fark etmiyor, insan unutuyor, insan aldırmıyor. Fark etsin, unutmasın, aldırsın yani kısaca daha hesap verilebilir bir hayat yaşasın diye bir uyarıya, bir hatırlatmaya ihtiyaç duyuyor. Bu yazılar bir vesile ile gördüklerim, öğrendiklerim veya yaşadıklarımdan çıkardığım uyarılar ve hatırlatmalardan müteşekkil. Kendimi uyardım, kendime