E-Dergi

Dünyada hiçbir insan düşünülemez ki dilin bütün lügatini bilsin ya da hepsini hafızasında tutabilsin. Yine pek az adamlar vardır ki dillerini tamamıyla kurallarına uygun olarak söyleyebilsinler. Bu hal ise her dilin içinde barındırdığı kelimelerden zaman geçtikçe bir kısmını unutup kaybetmesini ve kendine mahsus kurallarına uygun olmayan bir şekilde söylenerek fesahatten mahrum kalmasını ve kısacası geniş ve fasih iken, dar ve yanlış bir dil olması sonucunu doğurur.

Fıkıh usulü, esas itibariyle, hükümlerin nasıl çıkarıldığıyla -ve kimilerine göre nasıl çıkarılacağıyla- ilgili olması sebebiyle daha çok fıkıhla irtibatlı olarak düşünülmüş ve fıkhın usulü olarak algılanmıştır. Bu algı büyük ölçüde doğru olmakla birlikte, fıkıh usulünün merkezî rolünü ve önemini nisbeten biraz azaltmaktadır.

Bu seri, dinî ilimlere ait kavramları 100, 200 ve 300 kelimelik bölümlere ayırarak
açıklamayı hedeflemektedir.
Dinler tarihinin temel kavramlarını, sıkılmadan ve akıcı bir biçimde okuyabileceksiniz.

Onuncu yüzyılda yaşamış bir felsefe cemiyeti olarak İhvân-ı Safâ topluluğu, geride 52 risâle bırakmışlardır. Resâil-u İhvân-ı Safâ ismiyle bilinen bu eser, yüzyıllardır İslâm dünyasının kütüphanelerinde bulunmakta ve okunmaktadır. Bu çalışma İhvân-ı Safâ’nın telif ettiği bu risâleleri yakından ele almaktadır.

Bu yazılar kaleme alındığında, benden başka okuyucum yoktu. Zaten birileri okusun diye de yazmamıştım. Yazdıklarım, evvel zaman içinde, çoğu, yaşanan hadiselere karşı tepki olarak içimde birikmiş öfkeler veya yenilgiler yahut iç çekişmelerden ibarettir…