E-Dergi

Sosyal ve siyasi alanda yer bulamayan kadına, ideal anne ve mükemmel bir eş olarak işlevsel tanımlamalar yapılmıştır. Kadının bireyselliğinin göz ardı edilmesi, aynı zamanda çocuk doğurma gibi potansiyelinde var olan üretme gücünü kullanmak istemesi kapasitesinin eksikliği ve biyolojik unsurlarının yetersizliği öne sürülerek engellenmeye çalışılmıştır. En önemli sorun ise bu yorumların, dinin kendisine atfedilmesidir.

Elinizdeki kitapta inanca dair şüpheler ve çözüm önerilerini bulacaksınız...
 
* Allah’ın varlığının delilleri.
* Hz Muhammed’in peygamberlik delilleri.
* Kur’an’ın Allah kelamı olduğuna dair deliller.

Sorgulayıp anlamaya çalıştığım, Müslüman insanı –bütün gayretlerine rağmen– geliştirmeye yetmeyen dindarlık türünün iç kıvrımlarıdır. Diliyle sürekli Allah’ı anmasına ve sürekli dini etkinliklerde bulunmasına rağmen, kendisi gibi olmayanlar üzerinde derin bir saygı ve hatta imreniş uyandıramayan Müslümanlık biçiminin, Allah’ın muradıyla örtüşeceğini düşünemiyorum.

Biliyorum, şimdi bazıları, “Bu kadar önemli konular varken iş kıl üstüne kitap yazmaya mı kaldı?” diyerek alay ve istihza edecek, bizi ve kitabımızı küçük göreceklerdir. Bunların konu hakkında iki itirazları var. Birisi, güya sakal konusunun önemsizliği, ikincisi de dış görünüşe, şekilciliğe takılıp kalmanın din açısından anlamsızlığıdır.
Oysa her iki itirazlarında da çok yanılıyorlar. Bir kere bu konu hiç önemsiz değildir. Çünkü sakal, “şeâir-i İslamiyye”den, yani doğrudan İslam’ı gösteren, ona işaret eden alametlerden, sembollerdendir. Şeâire tazim ise âyetin ifadesiyle  “kalplerin takvasındandır.”(Hac, 22/32)

Modern Türkiye`nin temelleri inşa edilirken, din ve dine dair kurum ve oluşumlar paranteze alınmıştı. Sorunlar da şimdilerde paketlenmiş halde kaldırılan bu parantezden sökün etti. Kültürü besleyen ana damar din, kuşkusuz kurutulamazdı. Bastırıldıkca, engellendikçe, merdiven altı dindarlığı oluştu. Ancak bu illegal oluşumların yavaş yavaş sekulerlesmeyi beslediği gerceği gözden kacırıldı. İntisap edenleri tatmin etmeyen, dine mesafeli olanları iyice uzaklastıran `sahte dindar kimlikler` coğaldı. Bu dönemeçte iki tartışma belirdi: Acaba asla dönüş olarak muhafazakârlaşıyor muyuz; yoksa sekülerleşerek gençler deizme mi yöneliyor?