E-Dergi

Bir efsanenin sonuna geldik. Bu serinin 3 ve 4. kitapları olmalı mıydı, gerekli miydi gibi sorular seri bittiğinde okurun kafasında yer buluyor. Biraz İnce Memed Forever misali bir iş. Tek başına değerlendirildiğinde çok üstün bir roman her ikisi de. Ama seriye büyük bir katkıları olduğunu söyleyemem. Yine de dörtleme bütünüyle başımızın tacı, Türkiye'de yazılmış en büyük epik roman.

Bu kitabı askerdeyken iki kez üst üste okumuştum. Özellikle son 200 sayfası nefes nefese okunan bir romandı. Yıllar sonra yeniden okumak istedim ama hiçbir detayını unutmadığımı fark ettim. Grange'ın totaliter ülkelerle suç bağıntısından çıkıp sadece suçun kendisine odaklandığı ve suçun toplum kaynaklı nedenlerini bir kenara bıraktığı ilk romanı. Ayrıca bu romandan sonra daha iyisini (eşit kalitedeki Koloni hariç) hiç yazamadı.

İlk kitap Ölmüş Bir Kadının Evrak-ı Metrukesi gayet iyiydi fakat devamı olan Nedret sıkıcı ve basit. Hikayede hemen hemen hiç beklenmedik unsur yok ve tıpkı Yeşilçam salon filmleri gibi başı sonundan belli.

Polonyalı savaş muhabiri Ryszard Kapuscinski'nin 1960 ile 1976 arasında Afrika, Latin Amerika ve Ortadoğu'da yaşadıkları, gördukleri, hissettiklerine dair muhteşem bir kitap. Dünyanın üçüncü sınıf ülkelerinde birinci sınıf gözlemler. Bir ara yolu Kıbrıs'a da düşen yazarın bize dair gözlemleri de mevcut kitapta. Bu yıl okuduğum en iyi kurgudışı kitaplardan biri oldu.

Kitaba adını veren "Futbol Savaşı" ise Honduras'la El Salvador'u savaşa sürükleyen Dünya Kupası eleme maçı. Kitabın adına bakıp bir futbol kitabı zanneden okurlar çok şey kaçırıyor.

Bitmesin diye altı üstü 190 sayfa olan kitabı onar sayfa onar sayfa okudum, araya başka kitaplar serpiştirdim ama yine de bitti.