E-Dergi

Brown’ın diğer kitaplarında yazarın mesaj kaygısını sezmedim ama bunda kendi dünya görüşünü ara pasajlarla, karakterlerin monologlarına ve diyaloglarına da sirayet ettirerek baskın biçimde hissettiriyor. Mesaj kurgunun üstüne çıkıyor. Söylenenlerin aksine yazarın en iyi kitabının bu olduğuna katılmıyorum.

Aytmatov’un kaleminden kötü bir hikaye okuduğumu hatırlsmıyorum. Bu da Sovyet rejimi tarafından bir bozkırın tarımsal ıslahı amacıyla görevlendirilen bir grup insanın bu görevi gönüllü kabul eden bir gencin, Kemal’in gözünden hikayesi. Dört yıldız verdim çünkü Aytmatov’un Gün Olur Asra Bedel’i, Cemile’si edebi basamağın zirvesinde duruyor. Onların peşi sıra da bu ve benzeri hikayeler geliyor.

Milenyum Amerikan edebiyatının popüler roman çizgisine uyan, hayal gücünden ziyade hesaplı, analitik, üzerinde çalışılmış nir kurguya sahip roman. Beğenmedim. Detay ve tasvir usta kalemlerde boğucu ve sıkıcı olmaktan uzaklaşıp bir üslup olabilir ama bu kitapta öyle değil. Dümdüz sıkıcı, gereksiz, sayfa dolduran işlevsiz gündelik ayrıntılar. Aralarda verdiği güncel dünya ahvaline dair mesajlar da gayet klişe ve Amerikanvari. İki yıldız vermememin tek nedeni titiz bir roman olması ve olabildiğince düzgün bir çeviriyle basılması. Bir daha Ian McEvan okur muyum: Hayır. Sıkıcı.

Böyle değişik, sıradışı konular ve kahramanları kurguya sokan kitapları seviyorum. Adı sizi yanıltmasın. Zaten hatırladığım kadarıyla orijinal adı bambaşka. Roman ne tam olarak aşk hikayesi ne de romantik. İçinde aşk var elbette ama fantastik, epik, grotesk, macera, polisiye gibi bir sürü türü kucaklıyor. Yer yer aksayan akışa rağmen bütün olarak keyifli ve değişik bir romandı.

Yazarın meşhur “Olasılıksız” kitabına dayanan bir beklentiyle aldım ve malesef hayal kırıklığı yaşadım. İlk 100 sayfasını bile bitiremeden kitabı rafa kaldırdım. Bozulacak bir sürpriz yok, Oz Büyücüsü klasiğini yeniden yorumlayarak değişik bir roman çıkarmaya çalışmış. Benim beklentim böyle bir şey değildi. Bu kitapla beraber malesef yazara veda ediyorum.