E-Dergi

bir defa normal bir roman değil. gerçekten aylak adamı iyi anlatmış. iyi bir karşı duruş sergilemiş. ama bana gerçekçi gelmeyen bir yönü var. kitap muhtemelen 1950 li yıllarda yazılmış ve kadın erkek ilişkileri çok rahat anlatılmış. bugün bile yarım asır sonra bu ilişkiler bu kadar rahat değilken yazarın bu kadar rahat bu konuyu işlemiş olması bence biraz rahatsız edici. ama fena değil. özellikle insanların otobüsteki tutamaklara tutunur gibi bir şeylere tutunarak yaşayacakları tespiti oldukça yerinde.

seyyahlarımız dünyaca ünlü kişiler ama o dönemi ve osmanlıyı anlatırken bence eksik bilgi ile çok fazla hataya düşmüşler. tekke ve dervişler hakkındaki gözlemler ve düşünceler tamamen önyargılı. Ezanı şiir gibi değerlendirmeleri ise bir başka garabet. ama anlatım dili fena değil. bir de andersen herhalde bir harem kurmak geçmiş içinden. bayağı bir hayıflanma var çünkü. okunabilir de okumasanız da bir şey kaybetmezsiniz. bu arada hamsun un Abdulhamid hakkındaki yorumu da oldukça pozitif.

küçükken okumadığım ama çocuklara aldığım bir kitap. fena değil. biraz uçuk bir mantalite ama sonuçta hayal ürünü şeyler. yani sabah 5 te kalk iki saat simit sat sonra okula git öğleden sonra da bilmem nerede çalış sonra okuldan da takdirname al yani böyle okuyunca çok uçuk geliyor. ama çocukları etkiliyor. ve de insan o yaşlarda okumalı bu tür şeyleri yoksa sonra böyle ayrıntı da boğuluyor insan. ama gene de güzel çocuklar sıkılmadan okuyor. en azından okuma alışkanlığı yolunda önemli bir kilometre taşı.

zaman zaman tekrarlara düşmüş olsa da hoca kısa ve etkileyici yazılarla hayat deneyimini bize aktarıyor. örneğin bir yerde hanımların pembe dizi sevdasını çok eleştirmeyin diyor ben çok eleştiriyordum. şimdi alttan alacağız. demek ki neymiş hayatta bildiğimizi sandığımız bir çok şey ya yanlış ya da eksik. bu kitapda bu anlamda önemli bir kitap. belki başucu bir kitap değil ama okunabilir nitelikte bir eser.

BENCE ÇOK DA ELZEM BİR KİTAP değil ama herzl bu risaleyi yazarken ülke olarak bir başka seçenek daha sunmuş. Filistin dışında Arjantin. keşke arjantin olsaydı. dünya daha bir rahat olurdu. Ama hayat keşkelerle yürümüyor. bir de herzl bir şeyin daha farkına varmış diyor ki "tam olarak ihtiyacımız olan insanlar fakir insanlar! sadece her şeyi göze alabilen, umutsuz insanlar fetih yapabilir, fatih olabilirler." demek ki herzl işi çözmüş umutsuz insanlar fikri belki de bilinerek avrupada oluşturuldu. gaz odaları falan. neyse okursanız çok şey kaybetmezsiniz. okumasanız da ama hiç olmayan bir ülke için (tabii ki bu küçük bir ülke olmalı) orjinal tasarılar geliştirmiş.