E-Dergi

Alatlı belki de iyi bir kitab birikimi olanların okuyabileceği bir yazar. Tıpkı Cemil Meriç gibi. Dolayısıyla öyle hemen okur anlarım diyenler için bir sürprizdir alatlı. Özellikle kafkasya için gewtirdiği yorumlar ve Orhan Pamuk için söylediği şeyler oldukça yeni ve ilginç. Derin bilgi birikimi olan ve yavaş yavaş okurum diyenlere tavsiye edilir.

Bazı şeyler vardır yıllar geçer onlar geçerliliğini hep korur. Örneğin bir sanat müziği bir halk müziği ve yine örneğin bir klasik kitap. Bu kitap da da en önemli unsur yazarına göre de savaşmadan kazanabilmek. Eğer böyle kazanırsanız bu büyük bir başarıdır. Bu kitap sadece işi silahla savaşmak olan askerlere değil günümüz dünyasının siyasetinde ve yoğun rekabetin yaşandığı ticaret arenasında yer alanlara yol gösterebilecek önemli niteliklere sahip. henüz okumayanlara tavsiye edilir.

Kitapyurdu müdavimi kitap kurtlarına kötü bir haberim var. Yazarın bütün kitapları çok güzel ve özellikle her kitaptan bal toplamayı seven okuyucu için Maaluf eşsiz bir yazar. Gelelim kötü habere kitabı okuyunca bir yerinde şöyle bir tespitle karşılaşacaksınız. aynen aktarıyorum: " Hiç bir kadın kazandığını son kuruşuna kadar kitaplar için sarf eden bir koca istemez" cümle aynen bu. Tabi bir ayrım yapmadığımız için eksik oldu. Bayan okurlar için. onu da kendileri yapsın. dolayısıyla bekar kitap kurdları işiniz çok zor. Allah kolaylık versin

Bu kitap için şöyle veya böyle tavsiyeler yapmak yerine kitabı okuduktan sonra aklımda kalan bir şey var ki bence çok önemli. Aborjinlerden biri bizim halen kutlamakta olduğumuz doğum günü için bir yorum yapar. Derki" Anlamıyorum beyaz adam sırf yaşlandığı için neyi kutluyor" der yazar da ona sorar "peki siz hiç kutlama yapmaz mısınız? " Yaparız ama biri çok önemli ve faydalı bir şey yaptığı zaman" bence çok yerinde bir tespit. Eğer hala okumadıysanız ve teknoloji ile kirlenmemiş bir dünyanın insanları ile zorlu bir yolculuğa hazırsanız mutlaka okuyun.

Hani bir solukta okunan kitaplar vardır ya.. Bu kitapta öyle bir şey. Duygu his ve coşku her an yanıbaşınızda. 1997 veya 1998 yılında Susanna Tamarro Türkiya'ye gelmişti. CNR'de imza günü vardı. Tabi bende gittim. sizinle paylaşmak istediğim ise yazarın nasıl yazıyorsunuz sorusuna verdiği cevap. Bir köy evinde hiçbir teknolojik aletin olmadığı sebze meyve bahçeleri olan at ve tavukların dolaştığı bir yerde yazıyorum demişti. bence herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap.