E-Dergi

Bir işe başlarken illa ki yanımızda bi destekçimizin olması gerekmediğini anlatan bir kitap. Eğer bir işe gerçekten gönül vererek başlarsak ve pes etmezsek günü geldiğinde tek başımıza başladığımız bu iş için arkamızda yüzlerce insan olabilir. Ne olursa olsun fikirlerimizin ve savunduğumuz şeylerin arkasında durmalıyız. Bir öğretmenim bana şöyle demişti; "Düşünceler insanı öldürebilir ama düşüncelerimiz uğruna ölmeye değer. Düşüncelerinin ve yaptıklarının arkasında dur daima." Emilia da yaşadıklarıyla bunu özetlemiş bence :)

“Ene Sus Ey Nefsim” okuduktan sonra bu kitabı okumak illaki hüsrana uğratıyor insanı. Yoğun tasvirler, imgelemeler, kurgudaki aksaklıklar, sürekli aynı şeylerden söz edilmesi eserin kalitesini düşürmüş. Beğendiğim tek şey beyitlerdi onlar da bana İskender Pala’dan esinlenmiş olabileceği izlenimini bıraktı.
Vel hasılı kelam tarzını, kalemini, hitabını sevenlere de tavsiye edilebilir..

çocukluğumu bana tekrar hatırlatan kitaplardan. bir gün eğer çocuk sahibi olursam, kesinlikle onu bu kitapla tanıştıracağım. arkadaşlarına, hayata, çevresine tekrar başka bir gözle bakmasını sağlayacağım.

2 haneli yaşlarıma yeni başlamıştım ve bu kitap beni o kadar çok etkilemişti ki en sevdiğim yere koyardım odamda. içinden sevdiğim bölümleri açar açar okurdum.

onlarca kez okuyup bıkmadan tekrar tekrar okuduğum bir lezzet yuvasıdır amak ı hayal.başkadır, farklıdır, aynıdır, bizdir, sizdir, hiç kimsedir,herkesdir. İçinde hiç bir şey barındırır, barınağı herşeydir.

Kitapla ilgili olarak, içime dert olan bir iki konu var. İlk olarak, Tom'un duygularına biraz daha ağırlık verilmeliydi, diye düşünüyorum. Nihayetinde kendisi çok zor şeyler atlatıyor, bunların yansımasını da görmeliydik, birkaç cümleyle geçiştirilmemeliydi hissettikleri (Kitabın sonlarında Alice'in iç dünyası şahane yansıtılmıştı misal, neden aynısı Tom'da olmadı?). İkincisi de, Tom'un bazen akıl almayacak derecede saf olması, tuzağa düşmesi. Yapmayın bunu. Okuyucuya şöyle eziyet etmeyin, biz tuzağı görebiliyorsak, o durumu yaşayan hayli hayli fark eder. Önceki kitaplarda böyle bir şey yoktu, bu kitapta da olmasına gerek yoktu. Olaylar daha farklı bir şekilde gelişip yine aynı sonuca varılabilirdi, okuması da daha zevkli olurdu.