E-Dergi

İnce ve derinlemesine düşündüren denemeler. Özellikle "Kayıtsız", "varlığın darlığı" favori yazılarım arasında. Son bölümler olan elif ve be'yi pek kavrayamadım. Henüz kelime dağarcığım yeterli gelmedi.
Yusuf Özkan Özburun'un yazılarına isteyenler sitesi yasamustasi.com'dan veya senaidemirci.net'ten ulaşabilirler. Oradaki yazıların bazıları kitabında da var.

Raif Cilasun'un okuduğum ikinci romanı. Anadolu insanının batı, batı nidalarıyla nasıl battığını ve faziletlerinden ayrıldığını anlatıyor. Kitabın kahramanı Yusuf haram lokmadan son derece sakınan, İslam ahlakını ahlakı edinmeye çalışan, son derece tevekkül sahibi bir kişi.
Yer yer bazı anlatımları abartılı bulduğum, bazı noktaları ise gereksiz gördüğüm oldu. Kitabın anlatımı edebiyat açısından zayıf olsa da hakikat açısından okunmaya değer görüyorum.

Ben kitabın İnsan Yayınlarından çıkan ilk baskısından okudum. Derleme kitap okumanın bir zorluğu vardır okuyanlar bilirler. Bir çok yazardan oluştuğu için uslup uyuşmazlıkları mevcut olur; bir de bu kitapta birbirlerinin görüşlerini eleştirme ve karşı çıkma söz konusu olunca konu bir daha karışabiliyor. Ama bu saydığım nedenler okuyucu sıkmaktan ziyade sadece bana göze okuma hızını yavaşlatıyor.
Makaleler 80 lerde kaleme alındığı için bazıları anlamakta biraz güçlük çektiğimi söyleyebilirim. Okurken, eğer aklıma başka düşünceler de çengel atmışsa okuduğum paragrafın başına döndüğüm çok oldu. Çünkü ipin ucunu kaçırdığımda mevzuyu kavrammam zorlaşıyordu.
Tabii olayı farklı açılardan okumanın zengin bir görüş ufku açığı kesin. Ben bu nedenle kitabı kendime çok faydalı olduğu düşüncesindeyim. İslam ve Bilim denildiğinde zaten yaşamın neredeyse hepsini kapsayan bir konudan bahsettiğimizin farkında olmalıyız. Bu konunun sosyal ve toplumsal meseleleri de gündeme aldığı göz önünde tutulmalı.
Ben özellikle Ziyauddin Serdar'ın makalelerini takdirle karşıladığımı ve açık ve kesin söylemlerini haklı bulduğumu söyleyebilirim.
Sabırlı okuyuculara tavsiye edilir.

Yer yer çoğunu okuduğum bu kitap arif nihat asya'nın şiirleri kadar akıcı olmadığını söyleyebilirim. Bazı yazılar sanırım gazete makalelerinden oluşuyor. Bazı makalelerde;( 1962 civarlarında yazılan) dönemin siyasi havasını ve halkın buna bakışını seziliyor. Onun dışındaki makaleler testiden, testiye, denizden kuşlara balıklara kadar sürüyor.
Kitabın baskısı ise son derece kaliteli.

Osmanlı: İnsanlığın Son Adası ifadesinin haklı bir tanım olduğunu ispat eden bir eser. Girişte ön düşünceler bölümde oldukça zengin açıklamalar ve ufuk geliştirici anlatımlar var. Tarihçinin nasıl olması gerektiğini anlatıyor. Buna göre tarihçilik görülmeyi görmekle başlıyor ve de o kadar da basit bir iş olmadığını vurguluyor. Nitekim kendini tarihçi ad eden veya etmeyen bir çok kişinin amansız çelişkilerini de ileriki sayfalarda göz önüne sermiş.
Mustafa Armağan'ı okuyanlar bilirler ki; kitaplarının dili fevkalede kıvrak, akıcı, yer yer keskin bir zeka kokusu hissedilen; edebiyatça ve kelimece zengindir.
Matbaadan, II.Abdülhamid'e, alfabe değişiminden, Osmanlı'nın muhteşem gerilemesine ve dönemin şartlarını enine boyuna ölçüp biçen bir çalışma.
Benim çok beğeniyle ve ilgiyle okuduğum bu kitap biraz da tarih bilincini oluşturmak adına en iyi eserlerden biridir diyebilirim. Hatta yeni çıkan kitabı Geri Gel Ey Osmanlı'dan önce ben bu kitabın okunmasını öneririm.